جناب کوچکزاده در یک تجمع شبانه اظهاراتی مطرح کرده که بعید است برای مردمی که هر روز با قیمتهای تازه مواد غذایی، اجارهبهای سنگین و کاهش قدرت خرید دستوپنجه نرم میکنند، قابل هضم باشد. او در سخنانی صریح گفته است: «هدف این انقلاب و این نظام این نیست که گرسنگی رفع بشه، ارزانی بیاد، خربزه و هندوانه ارزان بشود» و در ادامه از مردم خواسته است: «پوست خودتون رو کلفت کنید.»
کوچکزاده در ادامه مخطاب خود را نه پزشکیان و قالیباف و سایر مسئولان مملکت، بلکه مردم دانسته و گفته است این روزها روز امتحان الهی است و مردم نباید بپرسند تا چه زمانی باید در میدان بمانند. از نگاه او، همین که کشور در مقابل آمریکا ایستاده و مردم به وظیفه خود عمل میکنند، به معنای پیروزی است؛ حتی اگر خبری از ارزان شدن کالاها یا تحقق وعدههای اقتصادی نباشد.
صراحت کوچکزاده البته ستودنی است، چراکه مثل پزشکیان خود را در مقام اپوزیسیون قرار نداده و از وضعیت انتقاد نمیکند، او حتی تعارف را هم کنار گذشته و به روشنی میگوید که نباید انتظار داشت ایستادگی سیاسی و تقابل با آمریکا به ارزانی و رفع گرسنگی منجر شود. اما اینکه اصلا چرا باید مردم میان امنیت و معیشت، میان استقلال کشور و برخورداری از حداقلهای زندگی، یکی را انتخاب کنند، معلوم نیست! آیا مطالبه نان و زندگی آبرومندانه، در تعارض با ایستادگی در برابر قدرتهای خارجی است؟ چرا فقط مردم تاوان میدهند؟ …


دانلود از کافه بازار




































































































