چگونه ظاهرمان را پذیرا باشیم؟

به گزارش تابناک؛ افکار وسواسی درباره تصویر بدنی انرژی روانی فراوانی از انسان می‌گیرد و کیفیت زیست روزمره را کاهش می‌دهد. در روزگاری که تبلیغات داروهای لاغری، فیلترهای ویرایش چهره و بمباران تصاویر دستکاری‌شده در شبکه‌های اجتماعی همه جا را فراگرفته، مهربان بودن با ظاهر فیزیکی کار دشواری به نظر می‌رسد.

رویکرد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) راهکار متفاوتی پیش پای ما می‌گذارد که بر پایه مفهوم انعطاف‌پذیری تصویر بدنی (Body Image Flexibility)است. این مهارت روان‌شناختی به معنای شیفتگی اجباری نسبت به اندام نیست، بلکه یاد می‌دهد هنگام هجوم قضاوت‌های ناخوشایند، کنترل زندگی و رفتار خود را به دست این افکار گذرا نسپاریم و حضور در لحظه را تجربه کنیم.

تصویر بدنی پایدار زمانی شکل می‌گیرد که تمرکز خود را به جای ظاهر بیرونی، به رخدادهای فیزیولوژیک درون بدن معطوف کنیم. وقتی مقابل آینه می‌ایستید و نگاهتان روی چین‌وچروک، فرم بینی یا چربی‌های شکم قفل می‌شود، آگاهی درونی (Interoceptive Awareness) ابزار قدرتمندی برای تغییر زاویه دید به شمار می‌رود. در این شرایط باید به ضربان قلب، ریتم انبساط و انقباض قفسه سینه هنگام تنفس یا حس سیری و گرسنگی دستگاه گوارش دقت کرد. آگاهی درونی مغز را از چرخه باطل انتقاد ظاهری بیرون می‌کشد و باعث تنظیم بهتر اشتها، کاهش سطح اضطراب و درک عمیق‌تر سیگنال‌های حیاتی ارگان‌های داخلی می‌شود. ارزش‌گذاری بر کارایی و توانمندی‌های زیستی بدن

نگاه ابزاری صِرف به بدن را می‌توان با قدردانی از قابلیت‌های عملکردی اندام‌ها جایگزین کرد. بدن انسان پیش از آنکه تصویری برای تماشا در شبکه‌های اجتماعی باشد، سامانه‌ای شگفت‌انگیز برای تعامل با واقعیت جهان پیرامون است. وقتی روی زمین نشسته‌اید، چشمان شما توانایی تفکیک رنگ برگ‌های درختان را دارند و گوش‌هایتان امواج صوتی محیط را دریافت می‌کنند. عملکرد زیستی بدن به ما اجازه لمس اشیا، راه رفتن و نفس کشیدن در هوای آزاد را می‌دهد و یادآوری این توانایی‌های شگفت‌انگیز فیزیکی، احساس پیوند با جهان هستی را تقویت کرده و ظاهرگرایی مفرط را کمرنگ می‌سازد. …