با پرسش خبرنگار تابناک از مدیرعامل سازمان بیمه سلامت درباره چرایی ملموس نبودن حمایتهای ادعایی بیمه ها از شهروندان، وی ضمن ملموس توصیف کردن حمایت های مجموعه...
در تازهترین نشست خبری مدیرعامل سازمان بیمه سلامت ایران، تابناک با طرح پرسشی صریح ، مرز میان گزارشهای اداری و زیستِ عینیِ بیماران را به چالش کشید. پرسشی که در آن، بهجای اعداد و نمودارها، «دردِ لمسشده» مردم در مواجهه با بیمهنامههای رنگی، محور نقد قرار گرفت. به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، خبرنگار ما خطاب به دکتر ناصحی گفت: «شما در دوره سه رئیسجمهور مدیریت بیمه سلامت را بر عهده داشتهاید. با وجود تمام آمارها، آیا میتوانید ادعا کنید که زیستِ روزمرهٔ مردم، در این سالها، تفاوتی ملموس حس کرده است؟ از گسترش دیابت تا هزینههای سنگین پرتودرمانی و کاستیها، همه را میدانیم. اما مردم از مسئولان، سخنرانی نمیخواهند؛ آنها تدبیر میخواهند برای درمانِ دردِ خود، نه تکرارِ آن دردهای ناگوار و تازه کردن دردها.» دکتر محمد مهدی ناصحی در پاسخ، با تأکید بر آگاهی رسانهای مخاطب، کوشید روایت خود را از موفقیتهای بیمه در بخش دولتی ترسیم کند. او با اشاره به نمونههایی چون پیوند اعضا در بیمارستانهای شریعتی و صدرای بوعلی شیراز، و نیز درمان رایگان بیماران سرطانی در مراکز دولتی، مدعی شد که «لمسِ بیمه» برای مردم، امری عینی و روزمره است. به گفتهٔ وی، نمونهٔ بارز این ادعا، روستایی است که با هزینهای بالغ بر دویست میلیون تومان، نهایتاً کمتر از چهار میلیون تومان پرداخت میکند. با این حال، آنچه در پاسخِ مدیرعامل سازمان بیمه سلامت، قابل تأمل مینماید، تغییرِ جهتِ نقد از ساختارهای عمومی به سمت نظام خصوصی است. ناصحی با پذیرشِ ضمنیِ نارضایتیها، عمدهٔ انتقادات را معطوف به بخش خصوصی کرد و گفت: «در بخش خصوصی، تعرفهٔ دولتی مبنای محاسبه است، اما اختلاف آن تا پنج برابر میرسد و مابقی از جیبِ مردم پرداخت میشود. در آنجاست که ناکارآمدیِ بیمه لمس میشود، اما در بخش دولتی، چنین نیست.» او همچنین به کمبود منابع و تخصیص نیافتن ۱۸۲ همت در بودجه سال جاری اشاره کرد و نارساییهای موجود در پرداخت به داروخانهها را ناشی از همین کسری اعتبار دانست و تأکید کرد که نظارت با بهرهگیری از هوش مصنوعی در حال انجام است، اما در عین حال، از ناتوانیِ قانونی و مالیِ سازمان برای پوشش کامل تعرفههای بخش خصوصی سخن گفت. نکتهٔ محلِّ گفتوگو، اما در اینجا شکل میگیرد که آیا تقلیلِ نارضایتیِ گستردهی مردم به دوقطبیِ «دولتیِ خوب» و «خصوصیِ بد»، پاسخِ کافی به مطالبهٔ یک شهروند برای «درمانِ بدونِ دردِ مضاعف» است؟ آنهم در شرایطی که خودِ ناصحی نیز از ضعف مدیریت، نبود اعتبارات و گاهی نبود تجهیزات در مراکز دولتی سخن میگوید، اما در نهایت، بخش خصوصی را هدفِ اصلیِ ناکارآمدی معرفی میکند.
وی در بخش دیگری از سخنانش نیز گفت: بخش قابل توجهی از جمعیت کشور، بهویژه روستاییان، بهصورت رایگان تحت پوشش بیمه سلامت قرار دارند و این پوشش با استفاده از اطلاعات دریافتی از وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و بدون نیاز به مراجعه افراد انجام میشود. وی افزود: یکی از اهداف اصلی ما این است که مطابق قانون، هر ایرانی از پوشش بیمهای برخوردار باشد تا در زمان بیماری و نیاز به خدمات درمانی، بهخصوص درمانهای پرهزینه، خانوادهها با آسیبهای اقتصادی جدی مواجه نشوند. ناصحی با اشاره به مشکلات مالی سازمان بیمه سلامت گفت: در حال حاضر حدود ۹۰ هزار میلیارد تومان بدهی حسابرسیشده داریم. افزایش هزینههای درمان در سالهای گذشته، در شرایطی رخ داده که منابع اختصاصیافته به بیمه سلامت کمتر از میزان مورد نیاز بوده و بخشی از منابع مصوب نیز بهطور کامل به سازمان نرسیده است. مدیرعامل سازمان بیمه سلامت ایران ضمن عذرخواهی از مؤسسات طرف قرارداد بابت تأخیر در پرداخت مطالبات، ابراز امیدواری کرد با سازوکارهای پیشبینیشده، پرداخت مطالبات این مؤسسات در آینده نزدیک انجام شود.
