یکشنبه, ۳۱ تیر, ۱۴۰۳ / 21 July, 2024
مجله ویستا

لبنان, قربانی طمع قدرت های بزرگ


لبنان, قربانی طمع قدرت های بزرگ

درگیری های مسلحانه ای كه اكنون لبنان را متزلزل ساخته است, از سوی بسیاری پیش بینی شده بود زیرا اوضاع حاكم در لبنان به سمت و سویی پیش می رفت كه بستر لازم برای وقوع چنین درگیری هایی را فراهم می ساخت

«درگیری های مسلحانه ای كه اكنون لبنان را متزلزل ساخته است، از سوی بسیاری پیش بینی شده بود زیرا اوضاع حاكم در لبنان به سمت و سویی پیش می رفت كه بستر لازم برای وقوع چنین درگیری هایی را فراهم می ساخت.

همگان انتظار وقوع بحران های سیاسی گسترده در لبنان را داشتند اما هیچ كس تصور نمی كرد كه لبنان به این سرعت به سمت و سوی درگیری های مسلحانه و مطمئنا در آینده ای نه چندان دور جنگ های تن به تن پیش رود.»

به گزارش ایسنا، روزنامه البیان با ارزیابی اوضاع جاری در لبنان و ارایه تحلیلی تحت عنوان «نگذارید لبنان قربانی طمع های اسراییل و آمریكا شود» می نویسد: «نوع درگیری های جاری در لبنان و وقایع قابل لمس موجود در این درگیری ها نشان می دهد كه این چنین درگیری هایی با این گستردگی و با این سازماندهی نمی تواند ناشی از سرقت یك بانك و دنبال كردن چند تن از عناصر مسلح این سرقت رخ دهد.

درست پس از گذشت ۲۴ ساعت از آغاز این درگیری های مسلحانه بیش از ۴۰ تن از نیروهای ارتش لبنان كشته شدند. این موضوع اصلا منطقی نیست كه بگوییم درگیری های مسلحانه فعلی میان ارتش لبنان و گروه موسوم به فتح الاسلام به صورت تصادفی انجام گرفته است. آغاز درگیری های مسلحانه در منطقه طرابلس لبنان و گسترش سریع این درگیری ها تا منطقه نهر البارد، شمال طرابلس و دیگر مناطق مجاور با این مناطق نشان می دهد كه این درگیری ها از پیش برنامه ریزی شده بود به خصوص نوع سلاح به كار رفته در این درگیری ها كه از نوع سنگین است ثابت كننده این واقعیت است.»

در ادامه این تحلیل آمده است: «این درگیری ها در زمانی رخ داد كه موضوع تصویب تشكیل دادگاه بین المللی محاكمه عاملان ترور حریری بار دیگر مطرح شده است، قضیه ای كه از روز نخست، بحران های سیاسی پیاپی را برای لبنان به ارمغان آورده است.

همیشه همزمان با مطرح شدن این قضیه یك ترور سیاسی یا یك بحران امنیتی لبنان را فرا می گیرد و بسیاری از احزاب درونی حزب حاكم لبنان، عاملان اصلی ترور حریری را متهم اصلی این گونه ترور ها یا بحران ها معرفی می كنند و بر تصویب و تشكیل این دادگاه اصرار بیشتر ی از خود نشان می دهند. بلافاصله پس از آغاز درگیری های مسلحانه نهرالبارد بسیاری از احزاب سیاسی لبنان كه گویا متن موضع گیری خود را از پیش تعیین و تدوین كرده بودند متهم اصلی این درگیری ها را معرفی ساخته اند كه به طور طبیعی این متهم كسی جز سوریه نبود.

این احزاب سیاسی بار دیگر موضوع دادگاه بین المللی محاكمه عاملان ترورحریری را پیش كشیدند و معتقد بودند كه با توجه به آن كه شورای امنیت به زودی طرح این دادگاه را به تصویب خواهد رساند دولت سوریه می خواهد با به راه انداختن این گونه درگیری ها و بحران های امنیتی در لبنان بار دیگر بر سر راه تصویب و تشكیل این دادگاه سنگ اندازی كند و مانع تشكیل این دادگاه شود.

برخی دیگر از احزاب سیاسی لبنان موضوع انتخابات ریاست جمهوری را مطرح ساختند و گفته اند كه با توجه به این موضوع كه زمان انتخاب رییس جمهوری جدید لبنان فرا رسیده است و تمامی احتمالات برای انتخاب رییس جمهوری آینده لبنان وارد است، این بحران امنیتی در این كشور به راه انداخته شده تا مانع انتخاب رییس جمهوری جدید در لبنان شود و بار دیگر امیل لحود هم چنان بر مسند قدرت در لبنان باقی بماند و تغییر نكند.

همه این اتهامات به رغم آن كه فرضیه ای بیش نیست اما باید بگوییم این فرضیه ها بسیار دور از واقع و منطق به نظر می رسد زیرا كه شورای امنیت چه این بحران امنیتی در لبنان رخ می داد و چه رخ نمی داد جلسه خود را در ارتباط با دادگاه بین المللی محاكمه عاملان ترور رفیق حریری تشكیل می داد و تصمیم نهایی خود را در این زمینه صادر می كرد بنابراین این اتهام خود به خود از قوت و استحكام استناد به یك حقیقت محكم خارج می شود. اما اتهام دوم بسیار ضعیف تر از آن است كه بتوان برای توجیه بحران امنیتی لبنان به آن استناد كرد.»

البیان در این تحلیل آورده است: «به هر حال واقعیت آن است كه عوامل پشت پرده بحران امنیتی فعلی لبنان بسیار گسترده تر از آن است كه ما به اتهاماتی چون سنگ اندازی بر سر تشكیل دادگاه بین المللی یا انتخاب رییس جمهور در لبنان استناد كنیم. امروز لبنان طی درگیری های مسلحانه جاری شاهد بزرگترین كشتار و فجایع انسانی است به طوری كه این چنین درگیری هایی با این گستردگی و این چنین تلفات انسانی جز در جنگ های داخلی این كشور رخ نداده است؛ جنگ هایی كه تا به امروز هیچ یك از مردم لبنان تلخی آن را فراموش نكرده است. بنابراین به سادگی و با انجام یك ارزیابی می توانیم به این نتیجه برسیم كه هدف اصلی این درگیری های مسلحانه تضعیف توانایی و قدرت ارتش لبنان و كشاندن مقامات مسوول ارتش این كشور به بحران های سیاسی داخلی در این كشور است.

در صورتی كه قدرت و توانایی ارتش لبنان تضعیف شود و این ارتش خود به خود وارد قضایای سیاسی این كشور شود دایره درگیری ها مطمئنا گسترده تر خواهد شد و بدین ترتیب تسویه حساب های سیاسی و شخصی در لبنان كه تا به امروز شامل ارتش این كشور نشده بود شامل آن نیز خواهد شد.» در این تحلیل هم چنین آمده است: «جالب آن است كه بر اساس اطلاعات بدست آمده كه این اطلاعات بسیار مستند و موثق نیز هستند طرف سومی در درگیری های فعلی موجود میان ارتش لبنان و گروه موسوم به فتح الاسلام مشاركت دارد و اولین آتش بس موقت اعلام شده میان ارتش واین گروه مسلح بر اثر اقدامات مسلحانه این طرف سوم نقض شده است.

اگر بخواهیم نگاهی به تاریخچه گروه موسوم به فتح الاسلام بیندازیم می بینیم كه رییس این گروه از سوی دادگاه قضایی اردن به حكم اعدام غیابی به دلیل ترور یك دیپلمات آمریكایی محكوم شده است و نیز بسیاری از عناصر این گروه از سوی دولت سوریه به اتهام همكاری با گروه القاعده و ارتباط با این گروه از دمشق اخراج شده اند و حكم غیابی بسیاری از آنها نیز از سوی دادگاه قضایی سوریه صادر شده است.

هیچ یك از اعضای این گروه كوچكترین وابستگی حزبی به گروه های فلسطینی ندارد. همین موضوع علامت های سوال و استفهام بسیار زیادی را نسبت به ریشه های اصلی و وابستگی های این گروه و فعالیت آن به وجود می آورد.» در پایان این تحلیل آمده است: «متاسفانه به رغم آن كه تمامی فلسطینی ها و لبنانی ها بر این واقعیت روشن یعنی ذینفع بودن اسراییل در این قضایا و این درگیری های داخلی مطلع هستند اما هم چنان تمامی قدرت و نیروی خود را در چنین درگیری هایی به تحلیل می برند.

حقیقت آن است كه ادامه این گونه درگیری ها در لبنان و فلسطین به مثابه هدیه بسیار با ارزش به تل آویو و واشنگتن است كه از وضعیت و موقعیت سیاسی و اخلاقی بسیار متزلزل در منطقه و جهان رنج می برند و با بحران های بسیار جدی رویارو هستند. لبنانی ها و فلسطینی ها امروز با ادامه این درگیری های احمقانه در واقع زمان خواسته شده از سوی آمریكا و اسراییل برای تجدید قوا و انجام حملات جدید به پیكر منطقه را مهیا می سازند.

بسیاری از مسوولان فلسطینی و لبنانی باید بدانند هیچ سودی از این درگیری ها نمی توانند برای موقعیت سیاسی خود كسب كنند و زمانی كه آتشی در مكانی روشن می شود هیچ كس نمی تواند از شعله های این آتش جان سالم به در برد.»