چهارشنبه, ۳ مرداد, ۱۴۰۳ / 24 July, 2024
مجله ویستا

المپیک نمایش رنکینگ قدرت اقتصادی و سیاسی


المپیک نمایش رنکینگ قدرت اقتصادی و سیاسی

برای چند روز هم که شده فوتبال را رها کنید و خود را به سیل خروشان المپیک و آنچه در پکن می گذرد بسپارید

برای چند روز هم که شده فوتبال را رها کنید و خود را به سیل خروشان المپیک و آنچه در پکن می گذرد بسپارید. همایشی بزرگ که نگاهی ریزبینانه با چاشنی واکاوی این پدیده که جهانی را تحت تأثیر خود قرار داده است می تواند نقطه ای را که ورزش ایران نسبت به دیگر کشورها در آن ایستاده بیشتر روشن کند و واجبتر از آن راه حلی را برای رسیدن به مکان و مرتبه ای بالاتر پیش پای ما بگذارد.

پس حتماً ارزشش را دارد که چند لحظه ای از خرده خبرهای فوتبالی از اجبار به تراشیدن ریش بازیکنان استقلال و پاس نشدن چک توره و وجود سوء تفاهم در لفظ و کلام قطبی و نیکبخت نسبت به یکدیگر بگذریم و ببینیم آنها که کلان تر به ورزش نگاه می کنند چه در پس این توجه می خواهند و چه چیزی برداشت می کنند.

حساب و کتابهای اولیه از هزینه سرسام آور برگزاری مسابقات خبر می دهد که با بودجه عمرانی کل سال ایران برابری می کند. اما ساده انگارانه است اگر تصور کنیم چینی ها این هزینه وحشتناک را متحمل شده اند تا چند هزار ورزشکار بیایند و بازی کنند و چند ده هزار تماشاگر هم سرگرم شده و به خانه های خود بروند.

چین، کشوری که نظام حکومتی اش هنوز در پوسته کمونیسم و اقتصاد دولتی قرار دارد درصدد است که به دنیا بفهماند آنچه امروز بر فضای اقتصادی این کشور حاکم است مصداق همان جمله معروف استالین است که چینی ها مثل ترب هستند شاید در ظاهر قرمز (نماد کمونیسم) باشند اما درونشان سفید است.

اقتصادی که مرزهای خود را گشوده و به دورترین نقاط دنیا سرک می کشد و حتی بازارهای آمریکا را هم در تسخیر جنس ارزان خود دارد. چین باید به دنیا بفهماند که همزمان با رشد اقتصادی در سایر زمینه ها هم به این مهم دست یافته است و چه راهی بهتر از برپایی یک المپیک و برگرداندن تمام نگاهها به سمت خود.

چین می خواهد تصویری را که معترضان تبتی با تظاهرات خود در گوشه گوشه دنیا از این کشور ترسیم کرده اند پاک کند و چین جدید و پیشرفته را که در آن آزادیهای مدنی حاکم است به نمایش بگذارد.

جرج بوش، رئیس جمهور آمریکا در آخرین مصاحبه خود قبل از سفر به پکن و شرکت در مراسم افتتاحیه، چین را متهم می کند که به ساده ترین اصول دموکراسی هم پایبند نیست و از آنها می خواهد که فکری به حال آزادی بیان در کشور خود کنند. جملاتی که با واکنش تند چینی ها مواجه شد تا اجازه ندهند مزه جشن آنها تلخ شود.

المپیک مردم چین را هم تربیت می کند. آنها با رفتار خود میهمانان را تحت تأثیر قرار می دهند و این میهمانان که نخبه هایی از دیگر ملل هستند به سفیران فرهنگ و تمدن چین در سرتاسر جهان تبدیل می شوند.

در دفترچه هایی که بین مردم چین توزیع شده است از آنها خواسته شده که با لباسهای ناجور در مراکز عمومی حاضر نشوند و دهانشان بوی سیر ندهد و به میهمانان مؤدبانه سلام کنند و از کمک به آنها دریغ نکنند.

چینیها به بهانه المپیک یک بار دیگر نزاکت را تمرین می کنند تا اصلاحی در رفتار خود ایجاد کرده باشند و نشان دادن این تصویر به مردم جهان وجه دیگری از محسنات کسب المپیک است.

امروزه ورزش یکی از شاخصه های پیشرفت است و اوج ورزش المپیک در پس یک حساب دو دو تا چهار تا می گوید موفقیت ورزش و کسب مدال بیشتر و خوش رنگتر می تواند جایگاه بین المللی یک کشور را به نمایش بگذارد.

بله، رنکینگ المپیک می تواند همان رنکینگ قدرت اقتصادی، نظامی و سیاسی و نشانه ای از رشد و پیشرفت در یک جامعه باشد جامعه ای که آرامش روحی همراه با آمادگی جسمی به پویایی آن در رقابت و پیشی گرفتن از رقیبان می انجامد و حس برتری جویی را در آن ارضا می کند. در پایان این المپیک رنکینگ مدالها را با درجه بندی کشورهای پیشرفته و در حال توسعه مقایسه کنید. حتماً به نتایج جالبی خواهید رسید.

رضا خوشنویس