بازار
برای کودکانی که باید جهان را با رنگ‌ها، قصه‌ها و رؤیاهایشان بشناسند، روزهای سخت جنگ می‌تواند معنایی فراتر از آنچه بزرگ‌ترها تجربه می‌کنند داشته باشد؛ روزهایی که بازگشت به زندگی عادی، خودش به آرزویی بزرگ تبدیل می‌شود.
اصفهان نیز روزهای دشوار جنگ را پشت سر گذاشت؛ شهری که پس از آن روزها، بیش از همیشه به فرصتی برای نفس کشیدن، دورهم جمع شدن و بازگشت به حال‌وهوای زندگی نیاز داشت. در چنین فضایی، از یازدهم مهر، سی‌وهشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان آغاز شد؛ رویدادی که قرار بود فیلم‌ها را به پرده سینما بیاورد، اما در عمل، قصه‌اش از سالن‌های نمایش فراتر رفت و به خیابان‌ها، فضاهای شهری و جمع‌های خانوادگی رسید.
از یازدهم تا شانزدهم مهر، اصفهان فقط میزبان یک جشنواره سینمایی نبود؛ شهر، بهانه‌ای تازه برای شادی پیدا کرده بود. کودکان و نوجوانان در برنامه‌های متنوع جشنواره شرکت کردند، خانواده‌ها همراه فرزندانشان به فضاهای شهری آمدند و برنامه‌های جانبی و جنگ‌های شادی، فرصتی ساخت تا زندگی برای چند روز، با صدای خنده بچه‌ها روایت شود؛ همان صدایی که در روزهای دشوار، شنیدنش برای خانواده‌ها معنایی فراتر از سرگرمی داشت.
جشنواره سال جاری ، نخستین رویداد بین‌المللی اصفهان پس از شرایط سخت جنگ بود؛ رویدادی که اهمیتش تنها به تعداد فیلم‌ها، مهمانان یا برنامه‌های اجرایی محدود نمی‌شد. آنچه در این شش روز اهمیت داشت، فرصتی بود که برای حضور دوباره خانواده‌ها در شهر فراهم شد؛ برای کودکانی که می‌خواستند تماشاگر قصه‌ها باشند، در برنامه‌های شاد شرکت کنند و سهم خود را از روزهای روشن‌تر زندگی پس بگیرند.
۶ روزی که شهر، بهانه‌ای برای شادی داشت
جشنواره از سالن‌های سینما آغاز شد، اما در همان قاب نماند. برنامه‌های جانبی، اجراهای شاد و رویدادهای فرهنگی، فضای جشنواره را به بخش‌های مختلف شهر پیوند زد و کودکان را از جایگاه تماشاگران فیلم بیرون آورد و به متن رویداد برد. …
