به گفته وحیددستجردی در کنار این مسأله، نرخ باروری کل کشور نیز روندی نزولی دارد. او میگوید: «نرخ باروری در سال ۱۴۰۳ حدود ۱.۴۴ و در سال ۱۴۰۴ حدود ۱.۳۴ فرزند به ازای هر زن بوده است. این میزان، ایران را در زمره کشورهایی با «باروری بسیار پایین» قرار میدهد؛ یعنی کشورهایی که نرخ باروری آنها بین ۱.۳ تا ۱.۵ فرزند است. تجربه جهانی نشان میدهد هرچه کشورها بیشتر وارد این محدوده شوند، بازگشت به سطح جانشینی جمعیت دشوارتر خواهد شد.»
براساس پیشبینیهای بینالمللی و مطالعات داخلی، ادامه روند فعلی میتواند پیامدهای بسیار سنگینی برای آینده ایران به همراه داشته باشد. دبیرستاد ملی جمعیت میگوید: «اگر کشور با همین نرخ باروری پیش برود، طی حدود ۷۵ سال آینده جمعیت ایران ممکن است به حدود ۳۱ میلیون نفر کاهش یابد؛ وضعیتی که در عمل کشور را با بحران شدید جمعیتی و کاهش نقش و هویت در جغرافیای سیاسی جهان مواجه خواهد کرد.
در مقابل، اگر بتوانیم نرخ باروری را به حدود ۱.۹ فرزند برسانیم، جمعیت کشور در دهههای آینده حدود ۶۲ میلیون نفر خواهد بود و اگر از سطح جانشینی عبور کنیم، امکان حفظ جمعیتی بیش از ۱۰۰ میلیون نفر نیز وجود دارد.»
دستجردی معتقد است براساس برآوردهای موجود، اگر روند کنونی ادامه پیدا کند، از حدود سال ۱۴۱۹ تعداد مرگومیر در کشور از تعداد موالید پیشی خواهد گرفت و رشد طبیعی جمعیت منفی میشود؛ مسألهای که زنگ خطری جدی برای آینده کشور به شمار میرود.
کاهش ۸ درصدی تولد فرزند اول …
