تحریم‌های جدید آمریکا علیه ایران؛ بلوف آمریکایی یا برنامه عملی؟

 با تشدید کارزار فشار اقتصادی امریکا علیه ایران موسوم به «D-Day» و همزمانی‌اش با افزایش تنش‌های دریایی در تنگه هرمز، واشنگتن تلاش کرده با ترکیب اهرم‌های مالی و دریایی، هزینه‌ها علیه تهران را افزایش دهد، اما این راهبرد با چالش‌های جدی مواجه است.تحلیلگران معتقدند امریکا در هر دو جبهه با یک قمار راهبردی روبه‌رو است؛ در حوزه تحریم‌ها، موفقیت این بازیگر به همراهی شرکای تجاری، به‌ویژه چین، برای محدود کردن مسیرهای مالی و صادراتی ایران وابسته است و در تنش‌های هرمز نیز تشدید فشار نظامی تاکنون بیشتر به افزایش ریسک برای بازار انرژی و رشد قیمت نفت منجر شده تا تغییر پایدار در رفتار تهران.از این منظر، واشنگتن با معادله‌ای پیچیده روبه‌رو است: فشار اقتصادی بدون اجماع جهانی ممکن است اثرگذاری محدودی داشته باشد و فشار دریایی نیز می‌تواند هزینه‌های ژئوپلیتیکی و انرژی آن را افزایش دهد.

به گزارش اعتماد، در چنین فضایی، وب‌سایت شورای آتلانتیک، نشریه‌هایی چون فارن افرز و فارین پالسی با استناد به تحلیل کارشناسان به پیامدها و نتایج «عملیات طرد اقتصادی ترامپ علیه ایران» پرداخته‌اند؛ تحلیل‌هایی که فارغ از برخی اختلاف‌نظرها در یک مورد اجماع حاصل شده و آن واگرایی حاکم بر ساختار جهانی است؛ متغیری که به نفع ایالات‌متحده نمی‌باشد. متن پیش رو، ارزیابی این کارشناسان از دامنه تحریم‌های تازه، نقش چین و کشورهای منطقه، دشواری اعمال تحریم‌های ثانویه و محدودیت‌های اثرگذاری فشار اقتصادی را بازتاب می‌دهد. «روز دی اقتصادی»؛ بازی پرریسک واشنگتن …