اهداف در مسیر ساخت یک زنجیره کامل، از تولید تا صادرات

 با طراحی هاب‌های یکپارچه در غرب و جنوب کشور، تابان فردا در حال تکمیل زنجیره‌ای است که از توسعه میادین نفت و تأمین خوراک آغاز می‌شود و تا تولید محصولات پتروشیمی، ذخیره‌سازی و صادرات فرآورده‌های نفتی امتداد پیدا می‌کند. زنجیره‌ای که با هدف کاهش ریسک تأمین خوراک و افزایش ارزش افزوده در مجموعه تابان فردا شکل گرفته است.

ارشیا انصاری در مراسم معارفه گروه پتروشیمی تابان فردا با اشاره به پروژه‌های این گروه اظهار داشت: در گروه تابان فردا مجموعه‌ای از پروژه‌های زنجیره‌ای در غرب کشور شامل پتروپالایش دهلران، پتروشیمی دهلران، صنایع پایین‌دستی دهلران و دو نیروگاه مرتبط با توسعه صنایع انرژی وجود دارد. همچنین یک هاب در ماهشهر شامل پروژه نخل آسماری و پروژه‌هایی نیز در منطقه کنگان و عسلویه در حال اجراست که شامل هلدینگ پتروپالایش کنگان و شرکت فراسکو عسلویه می‌شود. 

وی افزود: نکته مهم این است که ما پروژه‌ها را به‌صورت پراکنده و بدون ارتباط با یکدیگر در نقاط مختلف کشور ایجاد نکرده‌ایم، بلکه از ابتدا هاب‌هایی را در جنوب کشور، ماهشهر و غرب کشور طراحی کرده‌ایم و هدف این بوده که زنجیره پروژه از ابتدا تا انتها در اختیار خود مجموعه باشد. هدف این بوده که در این پروژه‌ها از ابتدا تا انتهای زنجیره را در اختیار داشته باشیم و با مشکلاتی که اغلب پروژه‌های پتروشیمی و پتروپالایشگاهی کشور به لحاظ تأمین خوراک و تأسیسات جانبی با آن مواجه هستند، روبرو نشویم.

از زنجیره خوراک تا محصول در هاب غرب

معاون نظارت بر پروژه‌های گروه سرمایه‌گذاری اهداف با تشریح پروژه‌های غرب کشور گفت: این زنجیره از توسعه میادین نفتی آغاز می‌شود که البته در حال حاضر پروژه‌های توسعه میادین در گروه تابان فردا قرار ندارند، اما سه پروژه توسعه میدان نفتی را آغاز کردیم که قرارداد‌های آنها از سوی شورای اقتصاد، سازمان برنامه و بودجه و شرکت ملی نفت ایران ابلاغ شده است.

وی افزود: تجهیز کارگاه این پروژه‌ها انجام شده، مطالعات و اسناد مربوط به MDP و DPOP آنها تهیه شده و در حال حاضر در مرحله تعیین موقعیت چاه‌های حفاری و عقد قرارداد با پیمانکاران جزء هستیم.

انصاری با اشاره به میدان نفتی آذر از دیگر پروژه‌های توسعه میادین نفتی، گفت: میدان نفتی آذر در سال ۱۳۹۹ به بهره‌برداری رسید و نکته مهم این است که بخش قابل توجهی از پروژه‌هایی که در مجموعه تابان فردا ساخته شده، با منابع حاصل از همین میدان نفتی آذر تأمین مالی شده است. این موضوع اهمیت زنجیره‌ای بودن فعالیت‌های مجموعه را نشان می‌دهد؛ به این معنا که توسعه میدان نفتی می‌تواند منابع لازم برای اجرای پروژه‌های بعدی زنجیره را فراهم کند.

معاون نظارت بر پروژه‌های گروه سرمایه‌گذاری اهداف با اشاره به ویژگی میادین نفتی غرب کشور اظهار داشت: میادین نفتی این منطقه دارای گاز همراه (Associated Gas) هستند و ما تلاش کرده‌ایم از این گاز‌های همراه برای تولید ثروت استفاده کنیم.

وی ادامه داد: از ابتدای زنجیره، یعنی توسعه میادین نفتی، قرارداد‌ها را در اختیار داریم و با توجه به اینکه صندوق بازنشستگی صنعت نفت زیرمجموعه وزارت نفت است، امکان استفاده از ظرفیت‌های قانونی مختلف برای توسعه این میادین وجود دارد. از سوی دیگر، گروه سرمایه‌گذاری اهداف تنها مجموعه در کشور است که سه شرکت E&P در اختیار دارد؛ شرکت‌های اکتشاف و تولیدی که مجوز توسعه میادین نفتی را دارند.

وی افزود: شرکت سروک آذر، شرکت اویک و شرکت تأسیسات دریایی ایران، سه شرکت E&P گروه سرمایه‌گذاری اهداف هستند و از این ظرفیت می‌توان برای توسعه میادین نفتی و گازی در خشکی و دریا استفاده کرد. در پروژه‌های مورد اشاره ما، میادین نفتی در خشکی قرار دارند.

انصاری با اشاره به میدان‌های نفتی آذر و چنگوله گفت: نکته مهم دیگر این است که میدان آذر و میدان چنگوله از میادین مشترک ایران و عراق هستند. بخش عراقی میدان در منطقه بدرا قرار دارد که در آنجا شرکت‌های روسی در حال فعالیت هستند و در بخش ایرانی نیز مجموعه ما در حال توسعه میدان است. این موضوع اهمیت توسعه میادین مشترک و سرعت‌بخشیدن به فعالیت‌ها در این مناطق را دوچندان می‌کند.

معاون نظارت بر پروژه‌های گروه سرمایه‌گذاری اهداف در ادامه به نحوه اتصال این میادین به زنجیره پتروشیمی اشاره کرد و گفت: گاز همراه تولیدشده از میادین نفتی، به پروژه پتروپالایش دهلران منتقل می‌شود. علاوه بر این، گاز‌های مشعلی که در حال حاضر در برخی چاه‌های نفت سوزانده می‌شوند نیز جمع‌آوری و وارد این فرآیند خواهند شد.

وی افزود: این گاز‌ها در کارخانه NGL ۳۱۰۰ فرآوری می‌شوند و این واحد سالانه حدود یک میلیون و ۵۰ هزار تن +C۲ تولید خواهد کرد.

انصاری توضیح داد: در این فرآیند، متان به شبکه سراسری گاز تزریق می‌شود و محصولات +C۲ نیز از طریق یک خط لوله حدود ۵۰ کیلومتری به پتروشیمی دهلران منتقل خواهد شد.

وی با اشاره به وضعیت فعلی پتروپالایش دهلران گفت: پتروپالایش دهلران سال گذشته به بهره‌برداری رسید، اما در حال حاضر با حدود ۵۰ درصد ظرفیت خوراک خود فعالیت می‌کند. با وجود این، حتی در دوران جنگ نیز این مجموعه به پتروشیمی‌های دیگر ارسال می‌کرد و ذکر این نکته ضروریست +C۲ تولیدشده را بر اساس قرارداد فروش به پتروشیمی بندر امام منتقل شد.

وی گفت: دلیل این موضوع آن است که پروژه پایین‌دستی یعنی پتروشیمی دهلران هنوز به طور کامل تکمیل نشده و پیشرفت آن حدود ۵۰ درصد است؛ بنابراین برای جلوگیری از توقف زنجیره و استفاده از ظرفیت تولیدشده، بخشی از خوراک تولیدی به سایر واحد‌های پتروشیمی منتقل می‌شود.

معاون نظارت بر پروژه‌های گروه سرمایه‌گذاری اهداف گفت: با تکمیل پتروشیمی دهلران، خوراک تولیدشده در پتروپالایش دهلران در واحد‌های مختلف این مجموعه مصرف خواهد شد و زنجیره‌ای از تولید محصولات پلیمری و اوره در این منطقه شکل می‌گیرد. پتروشیمی دهلران یک واحد الفین از نوع کوره مایع دارد که خوراک C۲+ تولید شده در پتروپالایش دهلران را دریافت می‌کند و ظرفیت تولید حدود ۶۲۵ هزار تن الفین، شامل اتیلن، و حدود ۱۵۰ هزار تن پروپیلن را خواهد داشت.

انصاری ادامه داد: علاوه بر این، حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ هزار تن محصولات جانبی از جمله بنزین پیرولیز تولید خواهد شد.

معاون نظارت بر پروژه‌های گروه سرمایه‌گذاری اهداف گفت: حدود ۶۰۰ هزار تن اتیلن تولیدشده در این مجموعه به دو واحد پایین‌دستی اختصاص پیدا می‌کند؛ یک واحد HDPE یا و یک واحد LLDPE یا پلیمر سبک خطی که اتیلن را مصرف می‌کنند. یک واحد ۱۶۰ هزار تنی پلی‌پروپیلن نیز در این مجموعه وجود دارد که پروپیلن تولیدشده را مصرف خواهد کرد؛ بنابراین در پتروشیمی دهلران سه واحد پلیمری در نظر گرفته شده است.

انصاری درباره آخرین وضعیت پیشرفت پروژه‌ها گفت: پیشرفت واحد‌های پایین‌دستی در حال حاضر حدود ۱۴ درصد و پیشرفت واحد الفین حدود ۵۰ درصد است.

وی با اشاره به قوانین جدید مرتبط با جمع‌آوری گاز‌های مشعل اظهار داشت: بر اساس قوانین جدیدی که در برنامه توسعه هفتم تدوین و از سوی وزارت نفت ابلاغ شده، هر شرکت خصوصی یا دولتی که بتواند گاز‌های مشعل را خاموش و جمع‌آوری کند، می‌تواند بخشی از این گاز را در اختیار بگیرد.

انصاری ادامه داد: گاز‌های مشعل در واقع ثروت کشور هستند که در حال سوختن و از بین رفتن هستند. از این رو در پروژه NGL ۳۱۰۰ نیز همکاران ما موفق شدند گاز‌های مشعل را جمع‌آوری و مشعل‌ها را خاموش کنند. پس از انجام این اقدام، با شرکت ملی صنایع پتروشیمی و وزارت نفت مذاکراتی انجام دادیم و براساس قوانین موجود بخشی از این گاز را برای توسعه زنجیره خود طراحی نمودیم. 

معاون نظارت بر پروژه‌های گروه سرمایه‌گذاری اهداف گفت: بر همین اساس، علاوه بر پروژه‌های موجود، یک پروژه جدید در پتروشیمی دهلران تعریف کرده‌ایم که موافقت اصولی و مجوز خوراک آن اخذ شده و مجوز‌های لازم نیز در حال طی شدن است و یوتیلیتی آن هم مشترک بوده و این پروژه را هم کلید زده‌ایم. این پروژه مربوط به تولید اوره آمونیاک است که با توجه به سودآوری آن، می‌تواند ارزش افزوده قابل توجهی برای مجموعه ایجاد کند.

انصاری با تأکید بر مزیت خوراک این واحد اظهار داشت: نکته مهم این است که خوراک این پتروشیمی از شبکه سراسری گاز تأمین نمی‌شود که در برخی ماه‌های سال با محدودیت یا قطعی مواجه شود و سودآوری شرکت کاهش پیدا کند یا قیمت خوراک آن دائماً تغییر کند. خوراک این واحد از تولید خودمان در NGL ۳۱۰۰ تأمین خواهد شد و حدود ۳۰ میلیون فوت مکعب گاز به پتروشیمی دهلران منتقل و در این مجموعه به محصولات اوره آمونیاک تبدیل می‌شود.

انصاری درباره ظرفیت پروژه اوره آمونیاک گفت: بر اساس طراحی انجام‌شده، این پروژه در نهایت ظرفیت تولید حدود ۲۰ هزار تن ملامین و ۲۷۵ هزار تن اوره خواهد داشت. همچنین حدود ۲۰۰ هزار تن اَدبلو (AdBlue) و اوره پوشش‌داده‌شده با سولفور در سال تولید خواهد کرد. این پروژه از نظر اقتصادی و نرخ بازده داخلی، پروژه بسیار مناسبی است و امیدواریم در مجموعه پتروشیمی دهلران احداث شود.

معاون نظارت بر پروژه‌های گروه سرمایه‌گذاری اهداف در ادامه با اشاره به میادین نفتی تأمین‌کننده خوراک این زنجیره گفت: چاه‌های نفتی آذر، چنگوله و دهلران از جمله میادینی هستند که قرارداد توسعه آنها را در اختیار داریم. همچنین میادین دیگری مانند چشمه‌خوش، پایدار غرب، دالپری و دانان نیز در این زنجیره قرار دارند. این میادین به ایستگاه تقویت فشار متصل شده‌اند و مدیریت و بهره‌برداری از این ایستگاه نیز در اختیار گروه تابان فردا قرار دارد.

انصاری تأکید کرد: بنابراین، گاز همراه از زمانی که از چاه خارج می‌شود تا انتهای زنجیره در اختیار تابان فردا قرار دارد. این موضوع یکی از مهم‌ترین وجوه تمایز این مجموعه نسبت به بسیاری از پتروشیمی‌های کشور است؛ چراکه تابان فردا توانسته زنجیره را از ابتدای تولید خوراک تا تولید محصولات نهایی در اختیار داشته باشد.

وی در ادامه با اشاره به فعالیت‌های توسعه صنایع انرژی اهداف گفت: شرکت توسعه صنایع انرژی اهداف به‌عنوان هلدینگ انرژی اهداف، وظیفه ایجاد، ساخت و بهره‌برداری از نیروگاه‌های برق اعم از حرارتی و تجدیدپذیر را بر عهده دارد.

انصاری افزود: این هلدینگ در حوزه انرژی‌های خورشیدی نیز فعالیت‌های گسترده‌ای را آغاز کرده و در استان‌های فارس و یزد، با هماهنگی استانداری‌ها و وزارت کشور، زمینه‌های مناسبی برای توسعه نیروگاه‌های خورشیدی فراهم آورده است. این مجموعه برای چهار سال آینده احداث حدود ۲ هزار مگاوات نیروگاه خورشیدی را در نظر گرفته و مقدمات سه پروژه کوچک‌تر نیز با ظرفیت‌هایی تا ۱۰۰ مگاوات را آغاز کرده است.

معاون نظارت بر پروژه‌های گروه سرمایه‌گذاری اهداف گفت: دو نیروگاه نیز در این مجموعه ساخته شده که یکی از آنها در مجموعه NGL ۳۱۰۰ قرار دارد. این نیروگاه ۱۵۰ مگاوات ظرفیت دارد و با شش واحد گازی GTG از نوع IGT۲۵ شرکت OTC برق تولید می‌کند. بخشی از برق تولیدی این نیروگاه برای مصرف NGL ۳۱۰۰ استفاده می‌شود و مازاد آن نیز در بازار برق و با قیمت تابلوی برق به فروش می‌رسد و دیگر نیروگاه مربوط به پتروشیمی دهلران است که در پیشرفت ۲۰ درصد قرار دارد.

انصاری تأکید کرد: این شرکت در حال حاضر نیز از محل بهره‌برداری از همین نیروگاه ۱۵۰ مگاواتی سودآوری مناسبی دارد و برای پتروشیمی دهلران نیز احداث نیروگاه مورد نیاز در برنامه قرار گرفته است.

وی درباره آخرین وضعیت پروژه‌های غرب کشور اظهار داشت: پروژه NGL ۳۱۰۰ و نیروگاه آن به بهره‌برداری رسیده‌اند و در حال حاضر مهم‌ترین پروژه باقی‌مانده در این زنجیره، واحد الفین است که پیشرفت آن به حدود ۵۵ درصد رسیده است. برای تکمیل این پروژه، از امروز یک برنامه ۳۶ ماهه در نظر گرفته شده است. در این فاصله، C۲+ تولیدشده در پتروپالایش دهلران به بندر امام فروخته می‌شود و درآمد حاصل از فروش آن نیز دریافت خواهد شد.

انصاری ادامه داد: به محض راه‌اندازی واحد الفین، +C۲ تولیدی به این واحد متصل خواهد شد و واحد‌های پایین‌دستی نیز همزمان وارد مدار می‌شوند. حتی این احتمال وجود دارد که واحد اوره آمونیاک زودتر از واحد الفین به بهره‌برداری برسند، چراکه بخش مهندسی آنها پیش‌تر انجام شده است. بر اساس برنامه‌ریزی انجام‌شده، پروژه‌های این زنجیره در فاصله ۳۶ ماه آینده به تولید خواهند رسید.

کنگان؛ بازیابی ۹۸ درصدی اتان

معاون نظارت بر پروژه‌های گروه سرمایه‌گذاری اهداف در ادامه با تشریح پروژه‌های هاب کنگان اظهار داشت: همان‌طور که تأکید کردم، رویکرد ما در ایجاد هاب‌ها این است که از ابتدای زنجیره تا انتهای آن در اختیار تابان فردا باشد. در کنگان، خوراک از فاز ۱۲ پارس جنوبی تأمین می‌شود. فاز ۱۲ یکی از بهترین فاز‌های گازی پارس جنوبی است و شامل چهار فاز گازی است که در حال حاضر از دو فاز آن بهره‌برداری می‌کنیم.

انصاری ادامه داد: در این منطقه، برخلاف غرب کشور که خوراک ما گاز همراه نفت یا Associated Gas بود، گاز غنی یا Rich Gas در اختیار داریم و این گاز از طریق یک خط لوله مستقیم وارد پتروپالایش کنگان می‌شود. نکته مهم این است که خوراکی که از فاز ۱۲ وارد پتروپالایش کنگان می‌شود، به‌صورت اختصاصی برای این مجموعه در نظر گرفته شده و خوراک آن به جای دیگری اختصاص ندارد.

معاون نظارت بر پروژه‌های اهداف درباره فرآیند تولید در پتروپالایش کنگان گفت: گاز غنی وارد واحد بازیابی اتان می‌شود و در این واحد متان از گاز غنی جدا شده و به شبکه سراسری گاز کشور تزریق می‌شود.

وی افزود: در ادامه، +C۲ در چند مرحله و در برج‌های مختلف فرآوری می‌شود و اتان، پروپان و بوتان از یکدیگر جدا می‌شوند. در نهایت، حدود ۳۰۰ هزار تن +C۵، حدود یک میلیون و ۷۰۰ هزار تن اتان و حدود یک میلیون و ۵۰۰ هزار تن پروپان وبوتان (LPG) تولید خواهد شد.

انصاری گفت: در حال حاضر تنها واحدی که به طور کامل به بهره‌برداری رسیده و فروش محصول دارد، واحد LPG است که حدود یک میلیون و ۴۰۰ هزار تا یک میلیون و ۵۰۰ هزار تن در سال تولید و عرضه می‌کند.

وی با اشاره به فناوری به کار رفته در واحد بازیابی اتان پتروپالایش کنگان اظهار داشت: بخش عمده دیگر محصولات گازی، اتان است که حدود یک میلیون و ۳۰۰ هزار تن از تولید را شامل می‌شود و برای تولید الفین در شرکت توسعه پتروشیمی کنگان مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ شرکتی که مالکیت آن به‌صورت ۱۰۰ درصدی در اختیار پتروپالایش کنگان است.

انصاری افزود: در واحد الفین شرکت توسعه پتروشیمی کنگان امکان تولید حدود یک میلیون تا یک میلیون و ۱۰۰ هزار تن الفین وجود دارد. محصول اصلی این واحد اتیلن است و به دلیل گازی بودن کوره‌ها، پروپیلن در این واحد تولید نمی‌شود.

وی با اشاره به تفاوت فناوری بازیابی اتان کنگان با سایر فاز‌های پارس جنوبی گفت: واحد‌های بازیابی اتان در برخی فاز‌های پارس جنوبی با فناوری‌های قدیمی‌تر طراحی شده‌اند که راندمان بازیابی و ریکاوری آنها حدود ۶۸ درصد است، اما با توجه به اینکه در گروه سرمایه‌گذاری اهداف واحد‌های تخصصی مانند شرکت اویک، EID و شرکت‌های فنی و مهندسی وجود دارد، توانستیم اشکالات طراحی را برطرف و فناوری را ارتقا دهیم. در حال حاضر تنها پتروپالایش کنگان و یک پالایشگاه دیگر در بوشهر، راندمان بازیابی اتان حدود ۹۸ درصد دارند؛ به این معنا که تقریباً تمام ظرفیت اتان موجود در گاز غنی بازیابی می‌شود.

انصاری درباره زنجیره پایین‌دستی کنگان گفت: الفین به سه واحد پلی‌اتیلن منتقل می‌شود که دو واحد HDPE و یک واحد Swing هستند و ظرفیت هر سه واحد حدود ۳۰۰ هزار تن است. واحد HDPE متعلق به پتروپالایش کنگان مستقیماً به بهره‌برداری رسیده و در حال حاضر تولید آزمایشی خود را با حدود ۳۰ درصد ظرفیت انجام می‌دهد.

انصاری توضیح داد: پروژه‌های پلیمری و الفینی معمولاً تولید خود را از حدود ۳۰ درصد ظرفیت آغاز می‌کنند و به تدریج به ۵۰، ۶۰ و ۸۰ درصد می‌رسند تا در نهایت به تولید پایدار و مستمر دست پیدا کنند. در حال حاضر این واحد با ۳۰ درصد ظرفیت محصول تولید می‌کند.

معاون نظارت بر پروژه‌های گروه سرمایه‌گذاری اهداف گفت: واحد یوتیلیتی در کنگان به طور کامل به بهره‌برداری رسیده است. واحد الفین نیز تمام تست‌های راه‌اندازی را پشت سر گذاشته و حتی تولید آزمایشی اتیلن انجام شده و محصول در مخزن قرار گرفته است. با توجه به اینکه واحد‌های پایین‌دستی هنوز به طور کامل راه‌اندازی نشده‌اند، واحد الفین فعلاً در وضعیت آماده‌به‌کار قرار گرفته است تا با تکمیل زنجیره پایین‌دستی، تولید آن به‌صورت پایدار آغاز شود.

انصاری درباره برنامه زمان‌بندی واحد‌های پایین‌دستی نیز اظهار داشت: واحد LLDP که در این مجموعه قرار دارد، در آذرماه ۱۴۰۶ راه‌اندازی خواهد شد و واحد HD دوم متعلق به سروش مهستان نیز طبق برنامه از آذرماه امسال وارد مرحله بهره‌برداری خواهد شد.

وی افزود: پروژه «آلای مهستان» با مالکیت ۱۰۰ درصدی نیز در همین مجموعه قرار دارد و مراحل اجرایی آن در حال انجام است. PDH و PP در این واحد تولید می‌شود و خوراک PDH گاز پروپان است، از حدود یک میلیون و ۵۰۰ هزار تن گاز پروپان تولیدی، ۵۰۰ هزار تن وارد واحد PDH می‌شود و در این واحد، پروپان با فرآیند هیدروژن‌زدایی به پروپیلن تبدیل خواهد شد. بلافاصله در پایین‌دست این واحد، پروژه PP قرار گرفته که پلی‌پروپیلن تولید می‌کند و ظرفیت تولید این واحد حدود ۴۵۰ هزار تن در سال خواهد بود.

معاون نظارت بر پروژه‌های گروه سرمایه‌گذاری اهداف با اشاره به تعداد مجوز‌های صادرشده برای پروژه‌های PDH گفت: در کشور بالغ بر ۱۰ مجوز و موافقت اصولی برای اجرای PDH صادر شده، اما در عمل تنها دو پروژه به‌صورت جدی وارد مراحل اجرایی شده‌اند که یکی از آنها پروژه گروه سرمایه‌گذاری است و امیدواریم واحد PDH تا سال ۱۴۰۷ به بهره‌برداری برسد و پس از آن واحد پلی‌پروپیلن نیز وارد مدار تولید شود.

وی یکی از نقاط قوت پتروپالایش کنگان را برخورداری از یوتیلیتی مستقل دانست و گفت: برخلاف بسیاری از پتروشیمی‌ها که بخار، آب و برخی خدمات یوتیلیتی را از واحد‌های متمرکز دریافت می‌کنند و در صورت بروز مشکل در آن واحدها، چندین پتروشیمی همزمان تحت تأثیر قرار می‌گیرند، پتروپالایش کنگان یوتیلیتی کامل و مستقل خود را در اختیار دارد. در حال حاضر تنها برق مجموعه باقی‌مانده که امیدواریم این بخش نیز به‌زودی راه‌اندازی شود.

نخل آسماری، پتروشیمی اولین‌ها

انصاری در ادامه با اشاره به پروژه نخل آسماری اظهار داشت: این پروژه از اهمیت ویژه‌ای برای مجموعه برخوردار است و شرکت ملی صنایع پتروشیمی نیز از آن با عنوان «پتروشیمی اولین‌ها» یاد کرده است. در طراحی این پروژه تلاش شده محصولاتی که امروز عمدتاً در کشور به‌صورت وارداتی تأمین می‌شوند یا به دلیل کاهش قیمت و اشباع بازار، ارزش اقتصادی کمتری دارند، به محصولات با ارزش افزوده بالاتر تبدیل شوند.

وی ادامه داد: در نخل آسماری، متانول دریافتی از شرکت‌های گروه در ماهشهر به پنتا اریتریتول با ظرفیت حدود ۱۴ هزار و ۵۰۰ تن در سال تبدیل می‌شود. در کنار آن، محصولاتی مانند فرمات سدیم و دیتیونیت نیز تولید خواهد شد که دیتیونیت کاربرد‌هایی در گل حفاری صنعت نفت دارد و می‌تواند مورد استفاده شرکت‌های گروه قرار گیرد.

انصاری با اشاره به واحد‌های پلیمری پروژه نخل آسماری اظهار داشت: دو نوع پلیمر در این پروژه پیش‌بینی شده از جمله آنها PBAT و پلی استال؛ پلیمری که در حوزه پلاستیک‌های زیست‌تخریب‌پذیر کاربرد دارد و از اهمیت بالایی برخوردار است.

وی افزود: این محصولات برای اولین بار در خاورمیانه تولید خواهند شد و اجرای این پروژه می‌تواند جایگاه کشور را در تولید پلیمر‌های پیشرفته ارتقا دهد. پلیمر دیگری نیز در این مجموعه تولید خواهد شد که از پلیمر‌های مهندسی با استحکام بالا محسوب می‌شود و به دلیل وزن پایین و ویژگی‌های مکانیکی مناسب، می‌تواند در برخی کاربرد‌ها با فلزات رقابت کند.

وی با اشاره به ظرفیت علمی و فنی این پروژه گفت: متخصصان و نیرو‌های باتجربه‌ای در این مجموعه مشغول به فعالیت هستند و دانش و فناوری مورد نیاز این محصولات را توسعه می‌دهند.

معاون نظارت بر پروژه‌های گروه سرمایه‌گذاری اهداف اظهار داشت: روند اجرای این پروژه‌ها تاکنون مطلوب بوده و امیدواریم واحد PBAT نیز تا پایان سال ۱۴۰۷ به مرحله مناسبی از بهره‌برداری و تولید برسد.

فراسکو، هاب ذخیره‌سازی و صادرات فرآورده

معاون نظارت بر پروژه‌های گروه سرمایه‌گذاری اهداف از احداث تنها بندر خصوصی جنوب کشور با سرمایه‌گذاری صندوق بازنشستگی صنعت نفت خبر داد و گفت: بندر و مخازن فراسکو عسلویه با ظرفیت حدود یک میلیون مترمکعب در سه فاز احداث می‌شود و می‌تواند به یک هاب استراتژیک برای ذخیره‌سازی و صادرات فرآورده‌های نفتی تبدیل شود.

وی با بیان اینکه پروژه دیگر ما «فراسکو عسلویه» است که اهمیت ویژه‌ای برای مجموعه و صنعت نفت کشور دارد، افزود: بندر و مخازن فراسکو عسلویه، تنها بندر خصوصی جنوب کشور است که با سرمایه‌گذاری صندوق بازنشستگی صنعت نفت و در قالب گروه پتروشیمی تابان فردا احداث شده و به عنوان یک مجموعه جامع و سوپرمارکت ذخیره‌سازی، بارگیری و باراندازی فرآورده‌های نفتی و پتروشیمی فعالیت خواهد کرد.

انصاری ادامه داد: این بندر دارای یک حوضچه آرامش بسیار بزرگ است و کشتی‌هایی با ظرفیت تا ۱۰۰ هزار تن می‌توانند در آن پهلو گرفته و فرآورده‌های نفتی را حمل کنند.

وی با اشاره به ظرفیت مخازن این مجموعه گفت: در حال حاضر حدود یک میلیون مترمکعب مخزن برای این پروژه در سه فاز طراحی شده که بر اساس برنامه‌ریزی انجام‌شده، بخش عمده‌ای از آن تا پایان امسال به بهره‌برداری می‌رسد و کل پروژه نیز تا سال ۱۴۰۶ تکمیل خواهد شد.

معاون نظارت بر پروژه‌های گروه سرمایه‌گذاری اهداف اظهار داشت: فراسکو یک «سوپرمارکت مخازن» است و می‌تواند طیف گسترده‌ای از فرآورده‌های نفتی و پتروشیمی را ذخیره‌سازی کند؛ از متانول و فرآورده‌های نفتی گرفته تا انواع محصولات و حتی قیر، روغن پایه، نفت کوره، میعانات، MEG و DEG و سایر محصولات مشابه.

وی افزود: این مجموعه علاوه بر ذخیره‌سازی محصولات داخلی، ظرفیت دریافت فرآورده از کشور‌های همسایه و صادرات مجدد آنها را نیز دارد و در حال حاضر نیز بخشی از این فعالیت‌ها در حال انجام است.

انصاری تأکید کرد: پروژه فراسکو از نظر نرخ بازده داخلی و بازگشت سرمایه، پروژه بسیار مناسبی است و با توجه به موقعیت استراتژیک عسلویه، می‌تواند در آینده به یکی از هاب‌های مهم ذخیره‌سازی و تجارت فرآورده‌های نفتی کشور تبدیل شود.

وی در پایان گفت: هدف از اجرای این پروژه، ایجاد یک زیرساخت استراتژیک برای ذخیره‌سازی، بارگیری، باراندازی و ترانزیت فرآورده‌های نفتی است و فراسکو می‌تواند در سال‌های آینده نقشی مؤثر در توسعه تجارت و صادرات فرآورده‌های نفتی و پتروشیمی کشور ایفا کند.