[محمدعلی فیاض‌بخش] هنگامه پرورش

نخستین عارضه، دورکردن بچه‌ها از انگیزه و توانمندی در حوزه‌های مهارتی، تفکر، حل مسأله و خلاقیّت است؛ که همگی تحت‌الشعاع یادگیری‌های محفوظاتی یا توان‌بخشی در تکنیک‌های نمره‌آوری است.

دومین مشکل، وادادگی در تعاملات اجتماعی میان‌فردی و میان‌گروهی است؛ چیزی که در سیر استقلال و جامعه‌پذیری کودکان و نوجوانان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. تمرکز نمره‌سازی و رتبه‌آوری، ضمن آن‌که به قطبی‌سازی در مجامع دانش‌آموزی می‌انجامد، دانش‌آموزان را از توجه به استعدادهای خاص و ویژه‌ی فردیشان باز می‌دارد.نظام آموزشی متعادل، به توسعه و گسترش مدارس فنی و حرفه‌ای، هنری و کارآموزی و شغل‌یابی‌های زودرس می‌پردازد و مدرسه را پیش‌ْجایگاهی برای جامعه‌پذیرشدن دانش‌آموزان می‌انگارد. بدین ترتیب آموزش و پرورش باید به جای الگوسازیِ نظام «یادگیری-نمره» به ارزش‌گذاری بر نظام «مهارت‌آموزی-خودباوری» در استعدادهای ویژه نیز سرمایه‌گذاری جدّی را در نظر بگیرد. 

باری؛ امید می‌رود شروع فعالیت‌های آموزشی در شهریورماه از سوی مدارس غیردولتی به اصطلاح با کیفیت‌تر، همراه با توجه بیشتر بر فعالیت‌های پرورشی و ورزشی و مهارت‌آموزی و تثبیت هویتِ کارآمدی و خودپنداره‌ی قوی در همه‌ی دانش‌آموزان باشد و این بار زودهنگامی مدارس پیش از مهرماه، هنگامه‌ای از باورهای پرورشی در همه‌ی حوزه‌ها را ایجاد کند.