بازیگران امروز، درست مانند شخصیتهایی که بازی میکنند، در میانه این دو جهان در حال حرکتند؛ جهانی که با خاطرات نسلها گره خورده و جهانی که قواعد بازی را از نو نوشته است. «پیام احمدینیا» یکی از چهرههای آشنای این گذار است. بازیگری که مخاطب، سیمای او را هم بر قاب تلویزیون و هم در قاب گوشیها و نمایش خانگی به یاد میآورد. او حالا از چالشهای حرفهای و روزمرهای میگوید که شاید کمتر به چشم میآید اما تاروپود صنعت سرگرمی امروز ایران را تشکیل میدهد. از شمشیر دولبه اکران آنلاین و مافیای انتخاب بازیگر تا دیوارهای بلند سانسور در تلویزیون که هر روز از واقعیت جامعه دورتر میشود.
سانسور در سریال «رویای نیمه شب»
گفتوگوی ما از جایی شروع شد که این بازیگر این روزها روی آنتن تلویزیون است. سریالی به نام «رویای نیمه شب» که پخش آن با حواشی و چالشهای فراوانی همراه بوده است. وقتی از او درباره چگونگی پیوستنش به این تیم بازیگری میپرسم، به روزهای پیشتولید و تغییرات ناگهانی اشاره میکند: «من قبل از اینکه وارد پروژه «رویای نیمه شب» بشوم، درگیر پیشتولید سریال دیگری در دفتر برادران سعدی بودم. پروژهای که قرار بود با کارگردانی دیگری پیش برود. در ابتدا قرار بود خانم عاج کارگردانی رویای نیمه شب را بر عهده داشته باشند، اما در ادامه مسیر، تیم کارگردانی به طور کامل عوض شد.
پس از این تغییرات، آقای حسن آخوندپور به عنوان کارگردان جدید، تیمی از بازیگران را دعوت کردند که من هم جزو دعوتشدگان بودم. پیشنهاد را پذیرفتم و افتخار حضور در این پروژه را پیدا کردم.»اما ماجرای «رویای نیمه شب» به همین تغییرات پشت صحنه ختم نمیشود. بزرگترین ضربه به این اثر، زمانی وارد شد که پلتفرم پخش آن تغییر کرد.
…


































































































































































