وی افزود: برای رسیدن به یک توافق نهایی میان ایران و عمان، مشکل اساسی و غیرقابل حلی وجود ندارد، اما موضوع تنگه هرمز از ابعاد مختلف جغرافیایی و راهبردی برخوردار است و به همین دلیل، طرفین تلاش دارند توافقی جامع و پایدار شکل گیرد که بتواند در آینده نیز مبنای همکاریهای دو کشور قرار گیرد. از سوی دیگر، دخالتهای پشت پرده آمریکا با هدف جلوگیری از شکلگیری این توافق نیز موجب شده است که مسیر مذاکرات با سرعت کمتری دنبال شود.
هانیزاده تصریح کرد: در نهایت، رسیدن به یک توافق جامع درباره اداره تنگه هرمز به صورت مشترک میان ایران و عمان میتواند زمینهساز ایجاد امنیت پایدار در منطقه باشد. در صورت تحقق چنین توافقی، یک سازوکار و نظام حقوقی جدید در آینده بر تنگه هرمز حاکم خواهد شد و میتواند چارچوب مشخصتری برای اداره و مدیریت این منطقه ایجاد کند.
این کارشناس مسائل بینالملل ادامه داد: یکی از مهمترین برآیندها و خروجیهای چنین تفاهمنامهای میتواند دور کردن آمریکا از دخالت در مسائل داخلی منطقه باشد. در واقع، شکلگیری یک سازوکار منطقهای میان ایران و عمان میتواند زمینه را برای تقویت همکاری میان کشورهای منطقه فراهم کند و نقش کشورهای خارج از منطقه را در مسائل مرتبط با تنگه هرمز کاهش دهد.
وی اضافه کرد: به نظر میرسد این توافقنامه ماهیتی راهبردی دارد و در چارچوب شکلگیری همکاریهای نظامی، امنیتی و سیاسی میان کشورهای منطقه قابل ارزیابی است. همین مسئله نیز موجب شده آمریکاییها بهشدت تلاش کنند تا این توافق شکل نگیرد و روند همکاری میان ایران و عمان با مانع مواجه شود.
هانیزاده در پایان گفت: با وجود این تلاشها و دخالتها، اراده مقامات دو طرف، یعنی ایران و عمان، بر این است که توافق مذکور به صورت جامع و بدون هیچگونه مشکلی پیش برود. بر همین اساس، مذاکرات همچنان در مسیر دستیابی به تفاهمی پایدار ادامه دارد و طرفین در تلاش هستند تا زمینه لازم برای شکلگیری این توافق فراهم شود.
