کسری بودجه و چرخه انتقال ریسک در اقتصاد ایران

در تحلیل عملکرد بازارهای مالی، معمولا هر بازار به‌صورت مستقل مورد بررسی قرار می‌گیرد؛ بازار سرمایه با شاخص‌ها و ارزش معاملات، شبکه بانکی با نرخ سود و تسهیلات و صنعت بیمه با حق‌بیمه تولیدی و ضریب نفوذ. با این حال، در اقتصادی که بخش قابل‌توجهی از تامین مالی آن از مسیر واسطه‌های مالی انجام می‌شود، تفکیک این بازارها در تحلیل ریسک می‌تواند تصویر ناقصی از وضعیت اقتصاد ارائه کند. مساله اصلی این نیست که ریسک در کدام بازار قرار دارد؛ بلکه باید دید ریسک از کجا ایجاد شده و چگونه میان ترازنامه دولت، بانک‌ها، شرکت‌های بیمه و بازار سرمایه منتقل می‌شود. به بیان دیگر، ممکن است سیاستی در کوتاه‌مدت ریسک یک بخش را کاهش دهد، اما اگر این کاهش از طریق انتقال همان ریسک به بخش دیگری انجام شود، در سطح کل اقتصاد اتفاق معناداری در جهت کاهش ریسک سیستماتیک رخ نداده است.