بازار
آیت الله وحید خراسانی از معدود روحانیانی است که نفوذش پیش از آنکه محصول نزدیکی به قدرت باشد، حاصل دهه‌ها تدریس فقه و اصول، تربیت روحانیان و جایگاهی است که در سلسله‌مراتب علمی حوزه شیعه به دست آورده است. او نماینده نوعی از مرجعیت سنتی است که اقتدار دینی را بیش از هر چیز در تخصص فقهی، تسلط بر روایت و اعتبار علمی مستقل از دولت جست‌و‌جو می‌کند.
اما همین مرجع سنتی، در برابر یکی از مهم‌ترین جریان‌های فکری تاریخ اسلام، یعنی فلسفه و عرفان نظری، موضعی به‌شدت انتقادی داشته است. برای شناخت آیت‌الله وحید خراسانی، باید ابتدا این تناقض ظاهری را فهمید: مردی که با مباحث فلسفی آشنایی داشت، اما آنها را برای شناخت حقیقت دینی ناکافی و حتی گمراه‌کننده می‌دانست. از نیشابور تا نجف؛ شکل‌گیری یک فقیه
آیت الله وحید خراسانی در حدود سال ۱۳۰۰ خورشیدی در نیشابور به دنیا آمد. تحصیلات دینی خود را در خراسان آغاز کرد و سپس به حوزه نجف رفت؛ جایی که شاگردی سیدابوالقاسم خویی، یکی از اثرگذارترین مراجع شیعه در قرن بیستم، نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌گیری شخصیت علمی او داشت.
او پیش از عزیمت به نجف، نزد استادانی همچون میرزا مهدی اصفهانی، میرزا مهدی آشتیانی و میرزا ابوالقاسم الهی تحصیل کرد. اهمیت این نام‌ها در آن است که وحید، برخلاف تصور رایج از روحانیان مخالف فلسفه، با مباحث فلسفی بیگانه نبود. …
