یکی از ابزارهای مهم برای شناسایی این تغییرات، نوار قلب یا ECG (Electrocardiogram) است. برخی اختلالات الکترولیتی الگوهای نسبتا مشخصی روی ECG ایجاد می کنند و شناخت این تغییرات می تواند به پزشکان در تشخیص سریع تر و مدیریت وضعیت بیمار کمک کند.
اما برای درک این تغییرات، ابتدا باید با چند بخش مهم از نوار قلب آشنا شویم.
موج T، موج U و فاصله QT در نوار قلب چه معنایی دارند؟ موج T؛ بازگشت الکتریکی بطن ها
موج T نشان دهنده مرحله ریپلاریزاسیون (Repolarization) یا بازگشت الکتریکی بطن های قلب پس از فعالیت الکتریکی آنهاست.
تغییرات در شکل، ارتفاع و مدت موج T می تواند سرنخ مهمی درباره برخی اختلالات الکترولیتی باشد. به عنوان نمونه، موج T بلند و نوک تیز یکی از یافته های شناخته شده در مراحل اولیه هایپرکالمی یا افزایش پتاسیم خون است، در حالی که کاهش پتاسیم می تواند موجب تخت یا کم ارتفاع شدن موج T شود. موج U؛ موجی کوچک اما مهم
موج U موج کوچکی است که ممکن است پس از موج T دیده شود. منشا دقیق آن همچنان به طور کامل مشخص نشده و نسبت دادن آن به یک ساختار خاص از قلب قطعی نیست.
با این حال، از نظر بالینی، برجسته شدن موج U یکی از یافته های کلاسیک هیپوکالمی یا کاهش پتاسیم خون محسوب می شود. در موارد قابل توجه، این موج می تواند با موج T ترکیب شود و تشخیص دقیق فاصله QT را دشوار کند. فاصله QT؛ مدت فعالیت الکتریکی بطن ها
فاصله QT از شروع کمپلکس QRS تا پایان موج T اندازه گیری می شود و مدت زمان دپلاریزاسیون و ریپلاریزاسیون بطن ها را در بر می گیرد.
طول QT تحت تاثیر عوامل مختلفی از جمله ضربان قلب و سطح برخی الکترولیت ها قرار دارد. کاهش کلسیم خون معمولا باعث طولانی شدن QT می شود، در حالی که افزایش کلسیم خون می تواند QT را کوتاه کند.
از آنجا که طول QT به ضربان قلب وابسته است، در ارزیابی بالینی معمولا از QT اصلاح شده یا QTc نیز استفاده می شود. فاصله QU چیست؟ …
