چرا خودروهای جدید امروزی نمایشگرهای غول‌پیکر دارند؟

دلیل اصلی فراگیر شدن نمایشگرهای لمسی، ساده است، زیرا رانندگان به وجود صفحه‌های لمسی در جاهای دیگر عادت کرده‌اند. گوشی‌های هوشمند، تبلت‌ها و رایانه‌ها انتظارات مردم از فناوری را تغییر دادند. رانندگان به‌جای یادگیری ده‌ها کنترل اختصاصی، به‌طور فزاینده‌ای انتظار منوها، آیکن‌ها و رابط‌های کاربری قابل‌شخصی‌سازی را دارند و خودروسازان نیز متوجه این موضوع شده‌اند.

نمایشگر لمسی می‌تواند مسیریابی، سیستم صوتی، قابلیت اتصال تلفن، تنظیمات خودرو و سایر عملکردها را در یک رابط کاربری واحد ادغام کند. این همچنین به این معنی است که رابط کاربری می‌تواند پس از خروج خودرو از کارخانه تغییر کند.

یک دکمه فیزیکی، اساسا ثابت و تغییرناپذیر است، اما نرم‌افزار چنین نیست. این موضوع به‌ویژه از آن جهت، اهمیت دارد که خودروها روزبه‌روز بیشتر به شبکه متصل شده و ماهیت نرم‌افزارمحور پیدا می‌کنند. یک نمایشگر می‌تواند جایگزین بسیاری از سخت‌افزارها شود

روند استفاده از نمایشگرهای بزرگ موضوعی فراتر از علاقه رانندگان به ابزارهای پیشرفته است. نمایشگرهای بزرگ در نقطه تلاقی روندهای حوزه لوازم الکترونیکی مصرفی، توسعه نرم‌افزار، کاهش هزینه‌ها، قابلیت‌های ارتباطی و تمایل خودروسازان به القای حس پیشرفته‌بودن در خودروهای جدید قرار دارند و دلیل بسیار کاربردی و شگفت‌آوری وجود دارد که تولیدکنندگان همچنان آن‌ها را اضافه می‌کنند: آنها می‌توانند کنترل‌ها را یکپارچه کنند.

به تمام موارد شامل مسیریابی، موسیقی و رادیو، تماس‌های تلفنی و مخاطبین، تنظیمات خودرو، کنترل‌ تهویه مطبوع، انتخاب حالت رانندگی، نمایش دوربین، اطلاعات شارژ و تنظیمات سیستم کمک راننده فکر کنید که اکنون می‌توانند روی یک صفحه نمایش داده شوند.

این لزوما به این معنی نیست که خود صفحه نمایش ارزان‌تر از هر دکمه‌ای است که جایگزین آن می‌شود. نمایشگرهای بزرگ، پردازنده‌ها و نرم‌افزارها می‌توانند گران باشند. اما از دیدگاه مهندسی و تولید، ادغام عملکردها در یک رابط دیجیتال مشترک می‌تواند به خودروسازان انعطاف‌پذیری بیشتری بدهد و تعداد اجزای فیزیکی منحصر به فردی را که باید طراحی و جانمایی کنند، کاهش دهد. نمایشگرهای غول‌پیکر نیز ابزاری برای بازاریابی هستند

نمایشگرها ظاهری آینده‌نگرانه دارند. اگر یک نمایشگر ۱۵ اینچی در داشبورد خودرویی قرار گیرد، آن خودرو بلافاصله در مقایسه با خودرویی که نمایشگری کوچک و محصور در دکمه‌های فیزیکی دارد، از نظر فناوری پیشرفته‌تر به نظر می‌رسد و این ویژگی برای فروش یک خودروی جدید، بسیار کارآمد است.

این موضوع شبیه به تاکیدی است که تولیدکنندگان گوشی‌های هوشمند بر اندازه صفحه‌ نمایش و فناوری دوربین دارند. در واقع، سخت‌افزار به نمادی عینی از جدید بودن محصول تبدیل می‌شود. این موضوع همچنین، برای خودروسازان اهمیت دارد، زیرا خریداران خودروهای جدید دیگر فقط به مقایسه قدرت موتور و میزان مصرف سوخت بسنده نمی‌کنند و فناوری را نیز با هم مقایسه می‌کنند. کیفیت نمایشگر می‌تواند حتی پس از خرید خودرو نیز بهبود یابد

یکی از بزرگ‌ترین تفاوت‌های میان نمایشگر لمسی و سخت‌افزار سنتی داشبورد، این است که نرم‌افزار قابلیت ارتقا دارد. تولیدکننده می‌تواند بدون تغییر در داشبورد فیزیکی، به‌طور بالقوه رابط کاربری را به‌روزرسانی کند، قابلیت‌هایی بیفزاید یا عملکرد را بهبود بخشد.

برخی از خودروسازان اکنون به‌روزرسانی‌های نرم‌افزاری را به‌صورت بی‌سیم (از راه دور) ارائه می‌دهند. این یکی از دلایلی است که خودروسازان به طور فزاینده‌ای خودرو را به عنوان یک پلتفرم نرم‌افزاری می‌بینند، نه صرفا یک ماشین که نرم‌افزاری به آن اضافه شده است. چرا نمایشگرها تا این حد بزرگ می‌شوند و آیا واقعا بهتر هستند؟

نمایشگرهای امروزی باریک‌تر، روشن‌تر و کارآمدتر هستند و مصرف‌کنندگان نیز به استفاده از صفحه‌نمایش‌های لمسی بزرگ عادت کرده‌اند.

یک نمایشگر می‌تواند مدیریت مسیریابی، تنظیمات تهویه مطبوع، رسانه، تنظیمات خودرو و سایر عملکردها را بر عهده بگیرد، بدون آنکه برای هر قابلیت به کنترل‌کننده‌ای فیزیکی و مجزا نیاز باشد. اما بزرگتر بودن همیشه به معنای بهتر بودن نیست.

نمایشگر لمسی می‌تواند ظاهری آینده‌نگرانه به داشبورد ببخشد، ولی برای انجام کارهای معمول، استفاده از دکمه‌ها و کنترل‌های فیزیکی اغلب آسان‌تر است و حواس راننده را کمتر پرت می‌کند. برای مثال، تنظیم صدا با استفاده از یک پیچ‌ صدا، در مقایسه با جستجو در منوهای صفحه نمایش لمسی، به توجه بصری کمتری نیاز دارد. به همین دلیل است که برخی از خودروسازان پس از سال‌ها پیشرفت به سمت فضای داخلی مملو از صفحه نمایش، اکنون دکمه‌ها و کلیدهای فیزیکی را باز می‌گردانند. همه رانندگان طرفدار روند استفاده از نمایشگرهای غول‌پیکر نیستند

اجماع کاربران لزوما این نیست که صفحه‌های لمسی بد هستند. بلکه بیشتر به این معنی است: از صفحه نمایش برای کاری که یک صفحه نمایش به خوبی انجام می‌دهد استفاده کنید، اما عملکردهای اساسی رانندگی را پشت منوها پنهان نکنید. این ممکن است توضیح دهد که چرا نسل بعدی فضای داخلی خودرو می‌تواند کمتر شبیه تبلت‌های غول‌پیکر و بیشتر شبیه ترکیبی از نمایشگرهای دیجیتال و دکمه‌های قدیمی خوب باشد. آیا هر خودرو جدیدی به بزرگتر شدن نمایشگر خود ادامه خواهد داد؟

احتمالا نه برای همیشه، زیرا صنعت در حال حاضر نشانه‌هایی را نشان می‌دهد که اندازه نمایشگر تنها هدف نیست.

بر اساس گزارش وب‌سایت موتور وان، خودروسازان در حال آزمایش نمایشگرهای هدآپ، گرافیک‌های واقعیت افزوده، کنترل‌های صوتی، دکمه‌های فیزیکی و ترکیب‌های مختلف نمایشگر هستند. برخی نیز سعی می‌کنند رابط‌های دیجیتال را کمتر حواس‌پرت‌کننده کنند، نه اینکه آنها را بزرگتر کنند.

شاید آینده شامل یک نمایشگر عظیم و یکپارچه نباشد که به تمام داشبوردها چسبانده شده است. در عوض، بهترین طراحی‌های داخلی احتمالا ترکیبی از نمایشگرهای دیجیتال و کنترل‌های فیزیکی را به شیوه‌ای متناسب با نوع کاربری ارائه خواهند داد. هدف نباید صرفا افزودن فناوری باشد، بلکه باید سهولت استفاده از آن نیز مد نظر قرار گیرد.

با این حال، فعلا خبری از حذف آن نمایشگر غول‌پیکر نیست، زیرا خودروسازان دریافته‌اند یکی از ساده‌ترین راه‌ها برای القای حس‌وحال آینده‌نگرانه به خودروهای جدید، قرار دادن یک نمایشگر بسیار بزرگ درست در مقابل راننده است و آنها هنوز آمادگی کنار گذاشتن این ایده را ندارند.

منبع: ایسنا