به گزارش ایلنا، «در یکی از استاسیونها، دختری خوشرو کاسهٔ تخم مرغ پخته جلو من آورد. التماس میکرد اینها را بخر! از وضع حرکاتش معلوم بود که پولش را لازم دارد، خریدم. قریب بیست دانه بود. دو عدد از آنها را خوردم و مابقی را به همراهان تعارف کردم. اغلب قبول میکردند و بعضی میگفتند پولش چند میشود، بدهیم. یکی از آنها انگلیسی میدانست. گفتم به آنها بگویید اولاً اینها را من رعایتاً خریدم. ثانیاً در مملکت ما ایران، تخم مرغ یکی یکپول است… خوراکی در ایران ابداً شأنی ندارد و به حدی فراوان و ارزان است که اکثر از مردمانِ بیبضاعت در سال، پول برای خوراکش نمیدهد که همه جا سفره گسترده است…».
«ابراهیم صحافباشی» یکی از اولین ایرانیهایی بود که به دور دنیا سفر کرد؛ او طولانیترین سفر خود به گرد جهان را در ۲۳ اردیبهشت ۱۲۷۶ خورشیدی (حدود ۱۴۰ سال قبل) با اجازهٔ مظفرالدینشاه قاجار از بندر انزلی آغاز کرد و حدود هشت ماه و نیم بعد، از راه مرزهای جنوب شرقی به وطن بازگشت. او این جملات را در یکی از ایستگاههای قطار آهن به طرف برلین، در وصف همراهان فرنگی خود نوشته. صحافباشی مشاهدات خود از سفر به دور دنیا را با زبانی شیرین و دلچسب به نگارش درآورده و آنچه او را در مسیر برلن دچار حیرت ساخته، ارزشمند بودن چند دانه تخم مرغ برای فرنگیها است!
گرانیهای اخیر همچنین بخوانید: تأثیر عدم کفایت دستمزدها بر ریزش نیروی کار
۱۴۰ سال بعد، همان تخممرغِ یکپولی، به کالایی لاکچری تبدیل شده است؛ کالایی که هیچ زمان در ایران ابداً شأنی نداشت، حالا شأن و اعتبارش از دستمزد روزانه یک کارگر هم بیشتر شده است. همچنین بخوانید: لزوم ترمیم مزد برای نیمه دوم سال …
