طبق محاسبات «محمدحسین حسینی» در «دنیای اقتصاد» بر اساس سبد اقلام مصرفی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، حدود ۷۴ درصد از حداقل دستمزد یک خانواده ۴نفره در مهرماه، صرف خرید اقلام ضروری خوراکی شده است. این در حالی است که اقلام تعیینشده در سبد هزینهای کالابرگ تنها بخشی از خوراکیهای مورد نیاز خانوارها را تشکیل میدهد. علاوه بر این، در یک اقتصاد معمولی، انتظار میرود که سهم قابلتوجهی از هزینههای یک خانواده حداقلبگیر به تامین مسکن، حملونقل، آموزش، پوشاک و بهداشت و درمان تخصیص یابد. در صورت به طول انجامیدن تورمهای بالا، سیاستهای حمایتی، از جمله یارانه و کالابرگ، رفتهرفته اثر خود را از دست میدهند و بار مالی بیشتری را بر دوش دولتها قرار میدهند؛ موضوعی که خود به شکلگیری چرخه تورم و سیاستهای حمایتی بیشتر، ختم میشود.
بر اساس دادههای مرکز آمار، تورم خوراکی در مهرماه ۱۴۰۵ رقم ۱۱۱.۲ درصد را به ثبت رساند. این متغیر در شهریورماه رقم ۱۱۹.۵ درصد را به ثبت رسانده بود. افزایش قیمت اقلام خوراکی، از دیماه ۱۴۰۴، تحتتاثیر حذف ارز ترجیحی شتاب گرفت. پس از آن نیز با آغاز جنگ و ایجاد محدودیت تردد در تنگه هرمز، افزایش هزینه حملونقل دریایی و اختلال در زنجیره تامین مواد غذایی رشد تورم خوراکی به شتابگیری خود ادامه داد و در خردادماه ۱۴۰۵ به اوج ۱۳۲.۶ درصدی رسید. روند نزولی تورم نقطهبهنقطه خوراکیها در مهرماه را میتوان نشانهای از کاهش شتاب رشد قیمتها دانست؛ با این حال، این کاهش به معنای ارزان شدن مواد غذایی نیست. سطح قیمتها همچنان در مقایسه با سال گذشته بسیار بالاست و کاهش نرخ تورم صرفا به معنای آن است که سرعت افزایش قیمتها کمتر شده است. به بیان دیگر، خانوارها برای خرید همان سبد غذایی، همچنان باید هزینه بیشتری نسبت به ماههای گذشته بپردازند. این موضوع بهویژه برای خانوارهای کمدرآمد اهمیت دارد؛ چراکه بخش بزرگی از درآمد آنها پیش از تامین سایر نیازهای ضروری، صرف خرید مواد غذایی میشود. …


دانلود از کافه بازار




































































































