اجتماعی رکنا، بازگشایی مدارس برای کلاساولیها که نخستین تجربه رسمی حضور در فضای آموزشی است، بیش از آنکه روایتی از شور و شوق کودکانه باشد، در سال جاری به صحنه نمایان شدن شکافهای اقتصادی بدل شده است. بررسی میدانی قیمتها در بازار لوازمالتحریر نشان میدهد که هزینه تجهیز یک سبد کامل مدرسه، بدون در نظر گرفتن تبلت و لوازم هوشمند، از مرز ۱.۴ میلیون تومان آغاز شده و تا ۱۱۸ میلیون تومان پیش میرود. این فاصله ۸۴ برابری، پیش از آنکه دانشآموز پشت نیمکت بنشیند، مرزهای طبقاتی را در ویترین مغازهها ترسیم کرده است.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، چند روز به اول مهر مانده و اطراف لوازم التحریر فروش ها دوباره شلوغ شدهاند. اما پشت ویترینها، دو دنیای موازی ایستادهاند؛ دنیایی که در آن یک خانواده با کولهپشتی ۵۰۰ هزار تومانی، جامدادی ۶۹ هزار تومانی و مداد ۳۵ هزار تومانی کلاس اولیاش را برای مدرسه آماده میکند و دنیایی که در همان صف، با خودکار ۲۵ میلیونی و تبلت ۷۰۰ میلیونی خرید میکند. بر پایه بررسی قیمتهای بازار، هزینه کامل تجهیز یک دانشآموز کلاس اولی در ارزانترین حالت ۱٬۴۰۸٬۰۰۰ تومان و در گرانترین حالت ۸۱۷٬۹۸۵٬۰۰۰ تومان است؛ فاصلهای که دقیقاً حدود ۵۸۱ برابر است و داستان توزیع ثروت را از روی دفتر مشق یک کودک تعریف میکند. کولهپشتی؛ اولین آزمون بودجه خانوار
کولهپشتی که نماد اول مهر است، قیمتی از ۵۰۰ هزار تومان شروع میشود و تا ۱۸ میلیون تومان بالا میرود؛ جهشی ۳۶ برابری. برای خانوادهای که سرپرستش ماهی ۳۰ میلیون تومان یا کمتر میگیرد، کوله ارزان بهتنهایی نزدیک ۱.۷ درصد حقوق ماهانه را میخورد و کوله گران، دستکم نیمی از حقوق کامل را. والدینی که این روزها در بازار خرید میکنند میگویند انتخاب کوله دیگر سلیقه نیست؛ اولین خط قرمز بودجه سال تحصیلی است. دفتر مشق و مداد؛ پرمصرفترین اقلام در گردباد قیمت
دفتر مشق که هر هفته تمام میشود، از ۸۶ هزار تومان شروع و تا ۲ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان قیمتگذاری شده؛ اختلافی تقریباً ۲۹ برابری. مداد مشکی و قرمز، پر مصرفترین کالای مدرسه، از ۳۵ هزار تومان آغاز و تا ۴ میلیون تومان میرسد؛ جهشی حدود ۱۱۴ برابری. خودکار اما رکورددار بیرحم بازار است: از ۲۹ هزار تومان تا ۲۵ میلیون تومان؛ یعنی نسبت ۸۶۲ برابری، بالاترین فاصله کل فهرست. خودکاری که قیمتش به اندازه یک حقوق کارمند است، دیگر ابزار نوشتن نیست؛ کالای لوکس است. مدادرنگی و ظرف غذا؛ جهشهایی که مرز لوکس را جابهجا کردهاند …