اما در بخش قدیمی دبی، جایی که تجار ایرانی حضوری دیرینه و مستحکم دارند، آنها باور ندارند که پیوندهای شکلگرفته طی دههها میان این قطب مالی امارات و جنوب ایران، قطع شود. مرتضی اسعدی، که اداره خواربارفروشیِ تأسیسشده توسط پدرش در سال ۱۹۶۳ را بر عهده دارد، میگوید از زمان آغاز جنگ، برخی محصولات ایرانی کمیابتر شده و قیمت برخی دیگر به شدت افزایش یافته است.
با این حال، بیشتر مواد غذایی سنتی، مانند آجیل و زرشک — دانههای قرمز کوچکی که در آشپزی ایرانی کاربرد دارند — همچنان در دسترس هستند. او میگوید: «کالاها همچنان میرسند. چطور؟ نمیدانم، اما میرسند.»
دو عمدهفروش که به شرط ناشناس ماندن با خبرگزاری فرانسه (AFP) گفتگو کردند، اظهار داشتند که همچنان کالاها را از ایران، بهویژه از طریق بنادر عمان، تأمین میکنند. یکی از آنها گفت: «ما دیگر نمیتوانیم از امارات صادرات انجام دهیم، اما همچنان میتوانیم برخی کالاها را وارد کنیم.»
در فروشگاه زعفران یاسر، این ادویه گرانبها به لطف ازسرگیری پروازها پس از وقفهای کوتاه، از طریق هوایی از مشهد در شمال شرق ایران به دبی میرسد.
جامعه ایرانیان دبی
دبی میزبان جامعه بزرگی از ایرانیان است که جمعیت آن صدها هزار نفر برآورد میشود؛ جامعهای که در توسعه تجاری این امارت نقش داشته و از دورههای گوناگون تنش با تهران نیز عبور کرده است.
مهران حقیریان، از اندیشکده «بورس و بازار» (Bourse & Bazaar Foundation) مستقر در لندن، به خبرگزاری فرانسه گفت که پس از تشدید تحریمهای آمریکا علیه جمهوری اسلامی در سال ۲۰۱۲، «ایرانیانِ ساکن دبی موفق شدند شرکای خود در ابوظبی را متقاعد کنند که تجارت، فارغ از مسئله تحریمها، باید ادامه یابد؛ زیرا به اقتصاد امارات کمک میکرد.»
در سال ۲۰۲۴، امارات متحده عربی اصلیترین مبدأ ورود کالا به ایران بود و بیش از ۳۰ درصد از واردات ایران، به ارزش ۲۱ میلیارد … …
