کدام فولادی‌ها زیر سایه ریسک سودساز می‌شوند؟

هانیه اله دادی، کارشناس بازار سرمایه گفت: در شرایط فعلی، چند متغیر اصلی بر صنعت فلزات و به‌ویژه زنجیره فولاد اثرگذاری دارند. مهم‌ترین این عوامل شامل نرخ دلار و فاصله نرخ ارز نیما و آزاد، نرخ شمش CIS، هزینه برق و گاز و همچنین نسبت‌های قیمتی در حلقه‌های مختلف زنجیره فولاد است. 

این کارشناس بازار سرمایه ادامه داد: باتوجه‌به چشم‌انداز صعودی نرخ دلار ، حتی در صورت حصول توافق، اثر این متغیر برای صنعت فلزات عمدتاً مثبت ارزیابی می‌شود. به‌خصوص اگر سیاست دولت در مسیر کاهش فاصله نرخ نیما و بازار آزاد حرکت کند، این موضوع می‌تواند برای کلیت صنعت یک امتیاز مثبت باشد.

وی افزود: البته کاهش شکاف نیما و آزاد برای برخی شرکت‌ها، از جمله فولاد مبارکه، می‌تواند نکته‌ای منفی تلقی شود؛ اما در مجموع برای صنعت فلزات اثر مثبتی خواهد داشت.

اله دادی توضیح داد: نرخ شمش CIS در حال حاضر تحت‌تأثیر شرایط سیاسی و نظامی، حدود ۴۶۰ دلار قرار دارد. انتظار می‌رود این نرخ تا پایان سال به میانگین تاریخی خود، یعنی محدوده ۴۴۰ دلار، بازگردد. طبیعتاً هرچه میزان کاهش نرخ شمش بیشتر باشد، اثر آن بر سودآوری صنعت منفی‌تر خواهد بود. چالش صنعت فولاد چیست؟

اله دادی تشریح کرد: هزینه برق برای شرکت‌های شمش‌ساز اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا مصرف برق این بخش از زنجیره بالاتر است. نکته جالب این است که باوجود کسری انرژی در کشور، نرخ برق سبز در بورس انرژی در حال حاضر حدود ۶ تا ۷ هزار تومان معامله می‌شود، در حالی که در مقطع مشابه سال گذشته این نرخ حدود ۹ هزار تومان بود.

وی ادمه داد: این موضوع می‌تواند برای شرکت‌ها اثرگذار باشد؛ زیرا هزینه برق مصرفی آنها احتمالاً کمتر از برآورد فعلی بازار خواهد بود و می‌تواند به بهبود سودآوری آنها کمک کند. رشد نرخ گاز

این کارشناس بازار سرمایه گفت: شرایط گاز متفاوت است. نرخ‌های جهانی گاز رشد قابل توجهی داشته‌اند و میانگین آنها در این هفته به محدوده ۴۰ سنت رسیده است؛ در حالی که میانگین سال‌های گذشته در حدود ۲۵ سنت بوده است؛ بنابراین با افزایش معنادار نرخ جهانی گاز مواجه هستیم.

وی اظهار کرد: از سوی دیگر، هزینه‌های بالاسری گاز نیز حدود ۴۲ درصد به نرخ گاز اضافه می‌کند و به طور طبیعی هزینه گاز شرکت‌ها را بالا می‌برد. در حال حاضر، هم نرخ دلاری گاز افزایش یافته و هم نرخ دلار رشد کرده است؛ ترکیب این دو عامل می‌تواند حاشیه سود شرکت‌ها را تحت فشار قرار دهد.

اله دادی تأکید کرد: شاید مهم‌ترین موضوع، کسری شدید گاز در سال جاری نسبت به سال گذشته باشد. باتوجه‌به شرایط موجود، احتمال دارد قطعی گاز صنایع تا ۴۰ درصد یا حتی بیشتر از سال گذشته افزایش یابد؛ مسئله‌ای که اثرگذاری بسیار مهمی بر تولید و سودآوری شرکت‌ها خواهد داشت. شرکت‌های معدنی سودساز هستند؟

این کارشناس بازار سرمایه توضیح داد: سال گذشته نسبت قیمت گندله به شمش از محدوده حدود ۲۴ درصد، حتی تا ۱۸ درصد نیز کاهش یافت . نسبت کنسانتره به شمش نیز از محدوده ۱۸ تا ۱۹ درصد به حدود ۱۴ درصد رسید که افت بسیار سنگینی محسوب می‌شد.

وی ادامه داد: این اتفاق به زیان شرکت‌های معدنی، از جمله شرکت‌هایی مانند کگل، کگهر و کنور بود. بااین‌حال، طی یک ماه و نیم اخیر و با تغییر فرمول بورس کالا، این نسبت‌ها مجدداً بهبود یافته‌اند؛ به‌طوری که نسبت گندله به شمش اکنون حدود ۲۳ درصد و نسبت کنسانتره نیز حدود ۱۸ تا ۱۹ درصد است.

به گفته این فعال بورسی، این تغییر، به بهبود سودآوری شرکت‌های معدنی کمک کرده و در همین مدت نیز شاهد رشد قیمت سهام این گروه در بازار بوده‌ایم. ریسک شرکت‌های معدنی چیست؟

اله دادی گفت: مهم‌ترین ریسک این بخش، مشکل واردات مواد ناریه است. این مسئله می‌تواند استخراج سنگ‌آهن را کاهش دهد و در عین حال هزینه‌های بهره‌برداری شرکت‌ها را نیز افزایش دهد؛ بنابراین، هرچند شرکت‌های معدنی درگیر ریسک انرژی به اندازه سایر بخش‌ها نیستند، اما با ریسک تولید و هزینه مواجه‌اند.

وی اظهار کرد: مهم‌ترین متغیر در صنعت آهن اسفنجی، نرخ گاز است و تغییرات آن مستقیماً بر سودآوری شرکت‌های این گروه اثر می‌گذارد.

این کارشناس بازار سرمایه ادامه داد: در میان شرکت‌های این بخش، به نظر من غدیر شرایط بهتری دارد. سود فصلی این شرکت رشد مطلوبی داشته و با راه‌اندازی طرح گندله‌سازی در سال گذشته، بخشی از مواد اولیه خود را تأمین می‌کند و مازاد آن را نیز به فروش می‌رساند. همچنین نسبت قیمت به سود یا P/E این شرکت در مقایسه با هم‌گروهی‌ها پایین‌تر است.

وی افزود: سبزوار نیز P/E پایینی دارد، اما به دلیل وابستگی به گندله ارزان ، وضعیت آن تا حدی متفاوت است و بازار نیز به همین دلیل، P/E پایین‌تری برای آن در نظر می‌گیرد. شمش ساز‌ها ریسک جدیدی دارند؟

اله دادی گفت: ریسک اصلی شرکت‌های شمش‌ساز، برق است. بااین‌حال، نکته مثبت این است که نرخ برق در بورس انرژی از حدود ۱۸ هزار تومان در تیرماه، به محدوده ۶ تا ۷ هزار تومان کاهش یافته است.

وی ادامه داد: این در حالی است که نرخ دلار و شمش افزایش پیدا کرده، اما هزینه برق این شرکت‌ها فعلاً رشد نکرده است؛ بنابراین، این موضوع می‌تواند زمینه‌ساز افزایش سودآوری شمش‌ساز‌ها باشد.

این کارشناس بازار سرمایه اظهار کرد: در این گروه، کاوه از منظر P/E جذاب‌تر به نظر می‌رسد. این شرکت از نظر بنیادی نیز وضعیت مناسبی دارد، اما به دلیل ۹ماهه شدن سال مالی، سود آن در ظاهر کمتر از واقعیت دیده می‌شود. بررسی وضعیت پایین دستی‌ها در بورس

اله دادی گفت: در بخش میلگرد، این محصول همچنان با نسبت پایین‌تری نسبت به میانگین تاریخی خود در مقایسه با شمش معامله می‌شود؛ بنابراین فعلاً کشش قیمتی خاصی در میلگرد مشاهده نمی‌کنیم.

این کارشناس بازار سرمایه افزود: در بخش ورق گرم، مهم‌ترین متغیر پیش‌رو، وضعیت تولید فولاد مبارکه و بازگشت کوره‌های ذوب این شرکت به مدار تولید است. باید دید این موضوع در ماه‌های آینده چگونه پیش خواهد رفت.

وی توضیح داد: اما در ورق گالوانیزه، شرایط متفاوت است. نسبت قیمت ورق گالوانیزه به ورق گرم که درگذشته به طور میانگین حدود ۴۰ درصد بود، اکنون به حدود ۶۵ تا ۶۸ درصد رسیده و رقابت قابل توجهی بر سر آن شکل‌گرفته است. از این وضعیت، شرکت‌هایی مانند فجر و وتوکا می‌توانند منتفع شوند؛ به‌خصوص وتوکا که از محل سود زیرمجموعه خود، یعنی ورق چهارمحال، می‌تواند رشد خوبی را تجربه کند.

اله دادی تشریح کرد: احتمالاً رقابت در ورق گالوانیزه در همین سطوح باقی نمی‌ماند و انتظار می‌رود اسپرد آن طی ماه‌های آینده به میانگین تاریخی نزدیک‌تر شود. بااین‌حال، شرکت‌های حاضر در این بخش از زنجیره همچنان می‌توانند جذابیت بیشتری نسبت به برخی بخش‌های دیگر داشته باشند. ریسک گروه فلزات چیست؟

این فعال بازار سرمایه گفت: در بخش معدنی، اگرچه ریسک انرژی کمتر است، اما ریسک کاهش تولید ناشی از مشکل مواد ناریه و همچنین ریسک تغییر ضرایب بورس کالا وجود دارد. در بخش آهن اسفنجی، ریسک اصلی گاز است. البته رشد نرخ آهن اسفنجی در پاییز و زمستان می‌تواند یک نکته مثبت باشد، اما باید دید این رشد نرخ تا چه اندازه می‌تواند آثار منفی قطعی تولید را جبران کند.

وی تأکید کرد: در بخش شمش، باتوجه‌به کاهش نرخ برق در بورس انرژی و رشد نرخ دلار و شمش، چشم‌انداز نسبتاً امیدوارکننده‌تری وجود دارد. همچنین بخش ورق گالوانیزه نیز، باوجود احتمال کاهش تدریجی اسپرد، همچنان می‌تواند در میان بخش‌های جذاب‌تر زنجیره قرار بگیرد.

اله دادی درنهایت گفت: صنعت فلزات با ریسک‌های متعددی از جمله انرژی، نرخ‌های جهانی، سیاست‌های ارزی، نسبت‌های زنجیره و ریسک تولید روبه‌رو است؛ بنابراین به نظر می‌رسد به‌جز برخی سهام خاص، همه نماد‌های این گروه در شرایط فعلی از جذابیت یکسانی برخوردار نیستند. لینک کپی شد https://nabzebourse.com/000ZVS گزارش خطا پسندها: 0 اشتراک گذاری فیسبوک واتس آپ لینکدین توییتر تلگرام برچسب ها: بورس فولاد قطعی برق هانیه اله دادی