کمبود دارو سالهاست یکی از مسائل بازار سلامت ایران است و در دورههای مختلف، اقلامی از داروهای پرمصرف تا برخی داروهای تخصصی با محدودیت عرضه مواجه شدهاند. با این حال، آنچه در مقطع فعلی اهمیت بیشتری دارد، اختلال در مسیر رساندن دارو به مصرفکننده است. وقتی مطالبات داروخانهها از بیمهها با تاخیر پرداخت میشود، منابعی که باید صرف خرید مجدد دارو شود در اختیار آنها قرار نمیگیرد. داروخانه نیز در نهایت برای خرید از شرکت پخش با محدودیت نقدینگی روبهرو میشود و عرضه برخی اقلام کاهش پیدا میکند. این وضعیت باعث شده است میان «موجودی دارو» و «دسترسی به دارو» فاصله ایجاد شود. ممکن است دارو در بخشی از زنجیره وجود داشته باشد، اما داروخانه توان مالی لازم را برای تکمیل موجودی خود نداشته باشد. ادامه این روند، بهویژه برای بیمارانی که مصرف دارو برای آنها مستمر است، میتواند مساله دسترسی را جدیتر کند. پیششرطهای حرکت به سمت ارز تکنرخی …
روزنامه دنیای اقتصاد / ۲ روز قبل / ۱۴۰۵/۰۶/۱۱
تیغ دو لبه بازار دارو
انتشار اخبار مربوط به حذف ارز ترجیحی دارو، همزمان با گزارشهایی از کمبود برخی اقلام، نظام سلامت کشور را با دو فشار همزمان مواجه کرده است. از یکسو، تغییر سیاست ارزی میتواند هزینه تامین مواد اولیه و سرمایه در گردش شرکتهای دارویی را بالا ببرد. از سوی دیگر، تاخیر بیمهها در پرداخت مطالبات، جریان نقدینگی زنجیره دارو را کند کرده است. فعالان این صنعت هشدار میدهند افزایش نیاز به نقدینگی، بدون تامین منابع مالی کافی، میتواند فشار بر تولید و داروخانهها را تشدید کند. همچنین کارشناسان معتقدند مساله فعلی لزوما کاهش موجودی دارو نیست، بلکه بخشی از مشکل به کاهش توان خرید داروخانهها بازمیگردد. در مقابل، سازمان غذا و دارو تاکید دارد حذف ارز ترجیحی یکباره نخواهد بود و تامین ارز ادامه مییابد. اکنون اما نحوه اجرای اصلاح ارزی و همزمانی آن با تامین نقدینگی و منابع بیمهای، چشمانداز بازار دارو را تعیی …

این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
فاطمه صالحی: بازار دارو همزمان دو مساله مهم را پیش روی نظام سلامت گذاشته است؛ از یک سو سیاست حذف ارز ترجیحی میتواند هزینه تامین مواد اولیه و تولید دارو را افزایش دهد و از سوی دیگر، تاخیر در پرداخت مطالبات بیمهها جریان نقدینگی را در زنجیره دارو کند کرده است. نتیجه این وضعیت در سطح داروخانهها خود را به شکل کاهش دسترسی بیماران به برخی داروها نشان میدهد؛ موضوعی که البته با کاهش موجودی دارو در کشور یکی نیست.
































































































































































