شیرین اسماعیلی بازیگری را بیش از آنکه انتخابی برای حضور مداوم در تصویر بداند، نوعی زیستن میداند؛ زیستن در نقشهایی که باید چیزی در او را به حرکت درآورند. از تجربه تئاتر و همکاری با جریان «هنر و تجربه» تا انتخابهای محدود اما حسابشده در سینما و نمایش خانگی، آنچه برای او اهمیت دارد، فیلمنامهای است که بتواند ذهنش را درگیر کند و نقشی که فاصلهاش با بازیگر به حداقل برسد. او در «سگمار» در نقش «اعظم»، زنی را بازی کرده که زنانگیاش را پشت چهرهای خشن و رفتاری مردانه پنهان میکند؛ شخصیتی که به گفته اسماعیلی، «تمام قدرت زنانگیاش را پشت این زخم قایم کرده است». با او درباره انتخاب نقش، نسبت تئاتر و بازیگری، تغییرات جریان «هنر و تجربه» و شرایط امروز مخاطب گفتوگو کردهایم.
در یک دوره زمانی بیشترین حضور را در گروه سینمایی هنر و تجربه داشتید و همین انتخاب این سؤال را پررنگتر میکند که اساسا چه چیزی در سالهای اخیر برای حضور در تصویر برای شما پررنگتر بوده است؟ …
