۱. بلوبری؛ کوچک اما سرشار از آنتیاکسیدان
بلوبری به دلیل داشتن آنتوسیانینها، ترکیبات گیاهی با خاصیت آنتیاکسیدانی، یکی از گزینههای ارزشمند در رژیم غذایی است. این ترکیبات عامل رنگ آبی ـ بنفش این میوه هستند و به مقابله با آسیب اکسیداتیو کمک میکنند.
بلوبری همچنین حاوی ویتامین C، ویتامین K، منگنز و فیبر محلول است. فیبر محلول میتواند به سلامت قلب و کنترل بهتر افزایش قند خون کمک کند. ۲. سیب؛ دوستدار روده
سیب علاوه بر ترکیبات پلیفنولی، هم فیبر محلول و هم فیبر نامحلول دارد.
فیبر محلول با جذب آب حالت ژلهای پیدا میکند و فیبر نامحلول به افزایش حجم مدفوع کمک میکند. به همین دلیل، مصرف سیب میتواند به سلامت دستگاه گوارش، احساس سیری و عملکرد بهتر روده کمک کند.
اگر امکانش را دارید، سیب را با پوست مصرف کنید؛ بخش قابلتوجهی از فیبر و ترکیبات گیاهی آن در پوست قرار دارد. ۳. پرتقال؛ فراتر از ویتامین C
پرتقال را بیشتر به خاطر ویتامین C میشناسیم، اما مواد مغذی آن به همین یک ویتامین محدود نمیشود.
پرتقال حاوی پتاسیم، کلسیم، آهن، ویتامین E و تعدادی از ویتامینهای گروه B نیز هست. ویتامین C برای ساخت کلاژن ضروری است و به سلامت پوست و بافتهای بدن کمک میکند.
پرتقال همچنین حاوی ترکیبات پلیفنولی است که خاصیت آنتیاکسیدانی دارند. ۴. آلو خشک؛ گزینهای برای سلامت گوارش
آلو خشک یا آلو بخارا به دلیل داشتن فیبر میتواند به بهبود عملکرد دستگاه گوارش کمک کند.
فیبر موجود در آن حجم مدفوع را افزایش میدهد و دفع را آسانتر میکند. آلو خشک همچنین منبع ویتامین K است؛ ویتامینی که در فرآیند لختهشدن خون و سلامت استخوانها نقش دارد.
البته چون میوه خشک آب خود را از دست داده و قند و کالری آن در حجم کمتری متمرکز شده است، بهتر است در مصرف آن زیادهروی نشود. ۵. تمشک؛ بمب فیبر
تمشک از میوههای بسیار پرفیبر است. هر یک فنجان تمشک حدود ۸ گرم فیبر دارد. …
