قیمت طلا امروز




 خوابیدن

 سایت رکنا / ۱۹ ساعت قبل

اجاره‌نشینی؛ شغلی که حقوقش را صاحبخانه می‌گیرد!/ وقتی ۷۳ درصد هزینه غیرخوراکی صرف سقف بالای سر می‌شود، از کدام رفاه حرف می‌زنیم؟

اجتماعی رکنا: قرار بود کار کنیم و زندگی بسازیم، نه اینکه بیشتر درآمدمان را بدهیم تا فقط جایی برای خوابیدن داشته باشیم. آمارها می‌گویند تا ۷۳ درصد هزینه‌های غیرخوراکی خانوارهای کم‌درآمد صرف مسکن و اجاره می‌شود؛ یعنی پیش از آنکه نوبت زندگی برسد، پول تمام شده است.
 اجاره‌نشینی؛ شغلی که حقوقش را صاحبخانه می‌گیرد!/ وقتی ۷۳ درصد هزینه غیرخوراکی صرف سقف بالای سر می‌شود، از کدام رفاه حرف می‌زنیم؟
این بخش به‌صورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، اقتصاد خانوارهای کم در آمد به نقطه ای رسیده که دیگر مسئله انتخاب میان بهتر و بدتر نیست، مسئله تامین هزینه های اجتناب ناپذیر زندگی است. آمارها نشان می دهد مسکن و اجاره بها تا  ۷۳ درصد هزینه‌های غیرخوراکی دهک‌های پایین را می‌بلعد؛ یعنی بخش عمده منابع مالی این خانوارها پیش از رسیدن به سایر نیازها، صرف حفظ حداقل‌ترین امکان زندگی می‌شود. این اعداد را نباید صرفا در جدول‌های اقتصادی خواند. پشت هر درصد، خانواده‌ای قرار دارد که باید پیش از خرید دارو، پرداخت هزینه تحصیل فرزند، تعمیر وسیله ضروری خانه یا حتی یک هزینه پیش‌بینی‌نشده، اجاره ماهانه‌اش را تأمین کند. برای این خانوارها، مسکن دیگر یکی از هزینه‌های زندگی نیست؛ به هزینه‌ای تبدیل شده که سایر بخش‌های زندگی را به حاشیه رانده است.

بررسی ترکیب هزینه‌های خانوار در سال گذشته نشان می‌دهد به‌طور متوسط ۷۲.۱ درصد کل مخارج خانوارها به اقلام غیرخوراکی اختصاص داشته است. این سهم در دهک اول ۶۷.۳ درصد و در دهک دهم ۷۸ درصد بوده است. اما مقایسه همین دو عدد بدون توجه به ترکیب هزینه‌ها می‌تواند گمراه‌کننده باشد. مسئله فقط میزان هزینه‌کرد نیست؛ مسئله این است که خانوارها برای چه چیزی پول خرج می‌کنند و چقدر امکان انتخاب دارند.

دهک‌های پایین، تا ۷۳ درصد مخارج غیرخوراکی خود را صرف مسکن و اجاره می‌کنند؛ در مقابل، در دهک دهم سهم حمل‌ونقل از هزینه‌های غیرخوراکی به ۱۱ درصد می‌رسد، درحالی‌که این رقم در دهک اول فقط ۵ درصد است. به بیان روشن‌تر، آنچه برای گروهی امکان انتخاب خدمات و جابه‌جایی بیشتر است، برای گروه دیگری زیر سایه هزینه سنگین سرپناه قرار می‌گیرد.

این همان نقطه‌ای است که سیاست‌گذار باید درباره آن پاسخ‌گو باشد: چرا هزینه تأمین ابتدایی‌ترین نیاز زندگی تا این اندازه قدرت انتخاب را از خانوارهای کم‌درآمد گرفته است؟

نمی‌توان از مردم انتظار داشت در برابر هر موج گرانی، فقط هزینه‌های دیگری را حذف کنند. نمی‌توان هر بار که قدرت خرید سقوط می‌کند، نسخه سازگاری با شرایط پیچیده‌تر را برای خانوارها پیچید. مردم پیش از این هم از بسیاری از نیازهای خود گذشته‌اند؛ پرسش این است که قرار است چه چیز دیگری را کنار بگذارند؟ …



 کانال تلگرام ویستا  دانلود از کافه بازار





چهارشنبه ۲۷ آبان ۱۴۰۵ - 18 November 2026